Tuesday, January 2, 2018

මරණයට කලියෙන්

අංකල් ග්‍රෙගර් මට ඔයාව වයසින් බැලුවාම අපේ තාත්තටත් වඩා අපේ සියා වගේ. ඒත් ඔයා හිතන විදිය ඉන්න විදිය හරි පුදුමයි. අයේෂා අංකල්ට කිවේය.

එය අවන්හලකි. ගෑනුන්ටද බියර් වඩියක් ගැසිය හැකි මට්ටමේ තරමක් පොශ් තැනකි. ඇය හා කැටුව සිටින්නේ අංකල් කෙනෙකි. අංකල් කීවද ඇය කියනා ලෙසින්ම ඔහු වයස පසුකර සිටින මහල්ලෙකි. එහෙත් ඇදුම පැලදුම අනුව ඔහු යමක් කමක් ඇතියෙකු යැයි සිතේ.

පුතා.. මේ මම කියන්නේ ස්පෙශල් යුනිට් එකක් නෙමෙයි. ඒත් මම පුලුවාන් තරං ඇක්ටිව් ජීවිතයක් ගෙනියන්න ආසයි. මිනිස්සු අඩපන වෙලා වගේ ඉද්දි ඒක අපිටත් හොද නෑ..එතකොට ගොඩාක් ඉක්මනින් වයසට යනවා වගේ පේනවා..වැඩ ගොඩාක් තිබුනමත් කරදර මොකුත් නැතුව තිබුනාම ඊටත් කරදර.. අංකල් ග්‍රෙගර් විටින් විට නවතමින් සෙමෙන් කියන්නට විය.

හුම්.. ඉතිං අංකල් මට කියන්නකෝ ඇයි ඔයා මේ එකපාර වැඩිහිටි නිවාසෙකට ආවේ. මට ඒක අදාලම නැහැ. ඒත් මට ඇත්තටම මට ඉන්න සීයලා අංකල්ලා හෙම ඔයා වගේ නම්. මම හරි ආසයි එයාල එක්ක ඉන්න. මට හිතාගන්න බෑ ගෙදර අය ඔයා වගේ කෙනෙක් ව ඈත්කරගෙන කොහොමද ඉන්නේ කියලා. අයේෂා පිළිතුදු දුනි.

ඒක දිග කතාවක් පුතා.. වැඩක් නෑ..ඒත් අහන්නේ ඔයානේ.. ඉතිං උත්තරයක් දෙන්න ඕනා.

මම මේ මහළු නිවාසෙට ඇවිල්ල සතියක් ඉද්දි මට මේක මහා මැරුනු ජිවිතයක් වගේ තේරුනා. ඉන් පස්සේ තමයි කට්ටිය එක්ක ට්‍රිප් එක්ක දාගෙත්තේ, ඔයාට එන්න කියලා ෆිට්නස් ප්‍රෝගැම් එකක් දාගත්තේ. අපි තව පොඩි පොඩි අත්කම් වගේ දේවල් හදලා පොඩි ශොප් එකකුත් දාන්නයි ඉන්නේ. මට ඕනි අනික් සමාජේ මිනිස්සුන්ට වඩා සේපාලිකා නිවාසේ ඉන්න අය.. සතුටින් ඉන්නවා..එයාල හැපී කියල ලෝකෙට පෙන්වන්න. අංකල් කියාගෙන ගියේය.

ඔවු. මං මේක් ඉන්ස්ට්‍රක්ට් කරන්න අකමැති වුනා. ඒත දැන් ඔයාග් කන්ඩායම ඇත්තටම හොදයි. ස්පිඩ් එක නෝමල් මට්ටමට ගන්න අපිට ටික දවසකින් පුලුවන් වෙයි. ඔයාගේ අදහස් ගොඩයි. ඒ වගේම කරන දේවලුත් ගොඩයි. අනේ මන්දා..හරියට කොල්ලෙක් වත් නෑ අදකාලේ ඔයා වගේ.. කොල්ලෝ දෙයක් හිතනවා..ඉන් පස්සේ ඒක කරන්න බැරි වෙන්න හේතුටික හොයාගෙන ලත වෙනවා. මං දන්නෑ මම හරිද කියන්න මම ගොඩක් දේ දන් නෑ..ඒත් ඔය ස්ටයිල් එක පට්ට.. ඉතිං ඔයා කිව්වේ නෑනේ ගෙදරින් ආවේ මොකද කියලා. අයේෂා කියන්නට විය.

මේකනේ පුතා. මට ඇත්තටම ඔය ආගමික පොරවල් කියන්න වගේ අපි මැරෙනවා කියන එක හරියටම ප්‍රැක්ටිකල් හිතන්න ඕනි වුනා. ඒ නිසා මම කලේ මරනයට පෙර හැමදේම ලෑස්ති කරගන්න ගිය එක. අවසානේ ගෙදර මිනිස්සුන්ට මාව එපා වුනා. කොටින්ම මුනුබුරු මිනිබිරියන්ට පවා මාව හමුවීම කරන්න එපා කියලා එයාල කිව්ව නේ. ඉතිං මාව එපාවුනු තැනක තවත් ඉන්නෙක. අනේ මන්දා..ඉතිං ආවා. අදත් මම ගියොත් පිලිගන්නවා. සලකනවා. ඒත් එයාල හිතනවා මම කාලකන්නි මූසල මිනිහෙක් කියලා..මගේ පුතාල ගැන එහෙමම කියන්නහොද නැහැ..එත් මම අසුබ දෙයක් . ඔයාට ඒව තේරෙන් නෑ.. අයේෂා. ඔයා පොඩි.

ඈ.. ඉතිං ඔහොම එහෙන්මෙහෙන් කිව්වම කොහෙද ග්‍රෙගර් මනුස්සයෝ මට තේරෙන්නේ. ටිකක් හෙමිහිට කියන්නකෝ ඉතිං.. ඇය ඔහු ඉදිරියේ යම් කලාත්මක හැගිමක් පෙන්වා සිටියාය.

මේකනේ මම මැරෙනවා කියල දැනගත්තාම මම ගියා මිනීපෙට්ටි කාරයා හම්බෙන්න. මිනිහ තමයි අපේ පලාතේ ඉන්න හොදම මිනිපෙට්ටි සාප්පුව අයිති කාරයා. මම මැරුනත් මම හිතන් නෑ මගේ පුතාල එතනින් හැර වෙන තැනකින් මිනිපෙට්ටියක් ගනි කියල මම ගෙදර උන්න නම්. ඉතිං මම වයස නිසා මම ගිහින් ලොක්ක එක්ක කතා බහ කලා. පොර පුදුම වුනා. මිනිහත් වයස. ඉතිං පොර එක්ක සොට් එකක් දාන්නත් සෙට් වුනා. මැරුනු කෙනෙක් නැතුව එහෙම වැඩිය එතන්ට කට්ටිය යන් නෑනේ.. මම ගිහින් පෙට්ටි බලලා. කැටයම් බලලා. ඒ මිනියේ වැඩ වෙන හැටි ඉගෙනගත්තා. මරණය අපි කාටත් පොදු නේ. ඒවා ගැන අපිහිතන් එපැ. ඉතිං..

පොර එක්කසොට් එකකුත් දාලා ෂේප් කරං තිබුනාම මගේ මිනිය ආවම ලොකු ඩිස්කවුන්ට් එකකුත් දෙයි නේ. මම හිතුවා. අංකල් කියාගෙන ගියේය.

මේ අංකල් ග්‍රෙග්..ඔයා ඔය බොරුවත්නේද කියන්නේ? මාව රවට්ටන්න.

නෑ නෑ අයිෂ්..මේක බොරු කියල හැමෝම හිතන්නේ අනික ඔතන නෙමෙයි කතාවේ ආතල් එක්.පොඩ්ඩක් ඉන්න කෝ.

ඉතිං මිනිහ ෂේප් කරගන්න කතා කලා.

ඊට පසසේ මම ගියා සිංගාරං කාරයෝ ( මලගෙවල් වල දවුල් තම්මැට්ටම් ගහන්නෝ) හම්බෙන්න.. ගිහින් එයාලගේ බෙර එහෙම හදන්න තියෙනවද කියලපොඩි විහිලුවකුත් කරලා. මේ පැත්තේ වැඩ ඕගොල්ල නේ කරන්නේ අනේ මගේ වැඩේටත් ඔයාලම එන්න කිව්වා.උන ්බය වුනා. මං කිව්ව යකෝ මං තාම මැරුන් නෑ.. මැරෙන්නෙ ඉන්නේ .. ඒ වැඩේ උනාම වරෙල්ලා. කියල උන් එක්කත් ඩ්‍රිංක් එකක් දාන්න සෙට් වුනා.

දැන් ඉතිං බෝරිං වගේ නේ අයිසා.. අංකල් අසන්නට විය.

ණෑ නෑ.. හලෝ..ඉතිං බාගෙට කර අරින් නැතුව කියන්නකෝ ඉතිරි ටික. අයිසා පිංසේන්ඩු වන්නට විය.

අපි කරාවේ. ඒ කිව්වේ කුලේ. අපේ අහල පහල කරාවේ පංසල විමලාරාමේ. විමලාමෙන් තමයි මං මලාම මතක බණට හාමුදුරුවෝ වඩ්ඩන්නේ. මං ඉතිං වැඩිය පංසල් යන් නෑ.. පෝයටත් ඔය හැංගිල නෙ ඉන්නේ. ගිහින් අවේලාවේ පෝයකුත් නැති දවසක හාමුදුරුවෝ හම්බෙලා. ලොකු හාමුදුරාවොත් හම්බුනා. අනේ මේ සංසාරේ දුකයි. දුකයි. කෙළව ර නිවනයි කියලා බයිලා ගගහ ඉදලා අවසානේ මම ඉතිං පිලිවෙලටම කිව්වා මගේ ඉවෙන්ට් එකේදි දිග කතා කරන්න එපා..ඔන්නොහෙ පොඩියට කෙටියට මරනේ මතක බණ වැඩේ කරල දාන්න කියලා. ඇත්තටම හාමුදුරුවො බය වුනා. ඒත් මම සේප් කරලා ගාන්ට වැඩේ ගෙනිච්චා.

ඔය වැඩේ පුතාලට ආරංචි වුනා. ගමේ අය දැනගෙන උන්නා. හැමෝම හිනාවුනා. ගෙරදින් නම් බැන්නත් එක්ක. තාත්ත මේ හදිස්සියේ මොකද තැන් තැන්වල ගිහින් මලගේ ප්ලෑන් කරන්න යන්නේ. තාම මේ ඉඩකඩං වත් පිලියෙලක් කලේ නෑනේ. කියල පුතාල හිතන්න ඇති. ඒත් එයාල කිව්වේ වෙන බයිලා.

තාත්තා... අපි තාත්තට මොනම අඩුවක් වත් කරල තියෙනවාද? තාත්තා ගැන කොයිතරම් හොයනවද ? එහෙම එකේ තාත්ත ගිහින් මලාට පස්සේ මරනේ වැඩට අරයට මෙයාට ආරාදනා කරන්න ගියාම අපිට තියෙන තැන මොකද්ද? අනික මේක ටවුමක් නෙමෙයි ගම ? තාත්ත ටිකක් හිතන්නකෝ..ඒ මගේ එක ලේලියෙක්. අපේ පුතා ඒ ලේලි ඒහෙම මට නම්බුව ගැන ඉගැන්නුවේ. ඒ ගෑනි උස්සන් ආවේ හෙන කැලෑ පලාතක බොහොම දුප්පත් තැනකින්. අපේ පුතා නිසා මම ඉතිං උගේ කැමැත්තට ඉඩ දුන්නා.

ඔයාලට මේවා එච්චර ටච් නෑ..ඒත් පොඩ්ඩක් හිතන්න අයිෂ් ඒ කෙල්ල අපේ පුතා බැන්දේ නැත්තං කෙහේ හරි කැලෑ ගමක මෛාකක් හරි කසිප්පු කාරයෙක් එක්ක සෙට් වෙලා ඒකි හැන්දාවට කසියා බීගෙන ඇවිත් ගහනකොට බුදු හම්මෝ මෙන්න මූ තඩිබානෝ කියල කැලේට දුවාවි. ඒත් දැන් මගේ එකා කසාද බැදලා. මගේම සල්ලි වලින් මගේ ඉඩමේ ගෙවලුත් හදලා. මගේ සල්ලි බාගයක් වියදම් කරලා වාහනත් අරං..උන් දැන් ලබ්බේ නම්බුවක් ගැන කතාකරනවා. ඔහු කියාගෙන ගියේය.

හුම්.. හරි හරි අංකල් ඉතිං.. අයිෂා නැවතත් තොදොල් වූවාය.

මං දුව මේ ටික බොහොම හිමිං කියන්නේ ටිකක් අමාරුවෙන්. මට උන්ට හොදට කට ඇරලා බනින්නයි ඕනි..ඒත් මෙතන එහෙම බෑ.. කුනුහබ්බ හෙමින් කියද්දි කික් එකක් නැනෙ දුව. ඒක හයියෙන් ඉක්මනින් සට පට ගාල අබ පුපුරන්නැහේ වදින්න ඕනි ලග ලග. එතකෛාටයි වැදගත්.

දැන් ඉතිං අංකල්ඔයාගේ මලගේ ප්ලෑන් කරද්දි ඒකට පුතාල ලේලිලා කැමති වුනේ නෑ..ඉන් පස්සේ? අයිෂා ප්‍රශ්ණයක් ඉදිරිපත් කලාය

ඖ. මම නැවැත්තුවේ නෑ.. ඉන් පස්සේ මම මල ගේට පුටු මඩු ගේන නෙස්කැෆේ මැෂින් දෙන කේටර් බුවා හොයන්න ගියා. අපේ පුතාගේ යාලුවෙක් නේ. මිනිහා නෙමෙයි තාත්තා තමයි දැන් බිස්නස් එක් රන් කරන්නේ. මගේ පුතාගේ යාලුවා ගියානේ කොරියා. හුම් ඉතිං පොරටත් මම විස්තරේ කියලා ඉවරෙලා ඌ ත් කෝමහරි සොට් එකක් දාල සේප් කරගත්තා.

ඉන් පස්සේ මම ගියා මිනිවලවල් කපන එකා හම්බෙන්න. එකෙක් කියලා නෑ..ඌට කිව්වම තමයි මිනි වල කැපෙන්නේ. ගමෙ උන් බාරගත්තට මොකද උන් අරක්කු කෙල කෙල ඉන්නවා. අරෟ දෙතුන් දෙනෙක් එක්කරං ඇවිත් වලකපනවා..මං නොදන්නවැ අපේ ගම මිනිවලවල් කැපිල්ල. ඉතිං මිනිවලවල් කාරයත් සේප් කරගත්තා. මිනිහ නම් පට්ට ෆන් හැබැයි..පොර මං යද්දිම බලාගෙන ඉදලා එයි කියලා. මං පොරට බොන්න අරං දුන් නෑ දුව. මොකද මිනිහාගේ ගෙරද පොඩි උන් බාගෙට හෙලුවෙන් සෙල්ලං කලේ. ඌ හරි නැතිබැරි මිනිහා. හරිම හිතහොද එකා. මට මේ සිද්දියේ දුකම තැන ඌ තමයි. මම මිනිහගෙන් දරුවන්ගේ අඩුපාඩු ස්කෝල පොත් අනම් මනම් අහලා පොත් පත් ටිකකුයි ඇදුම් කඩමාලු ටිකකුයි ගිහින් දුන්නා පස්සෙ ්දවසක. රුපියල් පන්දාස් ගානක් ගියා. ඒත් මම ඒ දිපු තෑග්ග නම් මට අමතක වෙන් නෑ..පිං ලැබෙනවා න්ම ඒකට සම්පූර්ණ පිනම ලැබෙන්න ඇති මහිතේ. මිස්ට ග්‍රෙග් කියාගෙන ගියේය.

ඉතිං අංකල් මොකද්ද උනු වැරද්ද? ඔක්කොම හරිනේ..ඒක ටිකක් වෙනස් දෙයක්. ඒත් ඉදහිට අය ඕම කරන්නේ. මං කියවල තියෙනවා වෙන රටවල මිනි පෙට්ටිත් තියං ඉන්වාලු ගෙදර ම.. අයිෂා කියන්නට විය

එතන නෙමෙයි පුතා අවුල.. අර මිනිපෙට්ටි සාප්පු කාරයයි, ලොකු හාමුදුරුවොයි, නෙස්කැෆෝ පුටු මේස රෙන්ට් බුවයි, සිංගාරං ගහන සෙට් එකේ දවුල් ගහන ලොක්කයි හතරම මාස තුන හතරක් ඇතුලත මලා. මිනිවලවල් කපන මිනිහටත්ලොකු අනතුරක් වෙලා එකතැන් වුනා. මට අර අවසාන මිනිහා ගැනයි ගොඩක් දුක. නැවතීමේ මුද්‍රාවකින් සුසුමකින්ද යුතුව ඔහු කතාව අවසාන කලේය.

හුම්.. අයිෂා ගේ මුවින් සුසුමක් මිස වදනක් පිට වූයේ නැත.

පස්සේ ගමේ මිනිස්සු මාව මුනගැහෙන තැන අහක බලං යන්න ගත්තා. මාව හමුවිම මහා අසුබ දෙයක් විදියට දැක්කා. මාත් එක්ක සෙල්ලමට ආව මුනුබුරාල මිනිබිරියෝ දැනං උන් නෑ ඒවා. උන්ටත් උන්ගේ මහ උන් ඒවා මොලවලට ඔබ්බලා ඉගැන්නුවා. මම උදේට නැගිටල මිදුල අතුගාද්දි ගෙදර අය කැමති වුනේ නෑ මාව උදේම හමුවෙන විදියට වැඩට යන්න පිටත් වෙන්න. ගමේ ඉන්න නැකැත් කාරයෝ හාමුදුරුවෝ වගේම ඔය දැන උගත් පන්ඩිතයෝ තැන් තැන්වල මං මහ මූසල මිනහෙක් කියල තිබුනා.

හ්ම්ම්.. ඒකත් එහෙමද? අයිෂා ඇසීය.

ඉන් පස්සේ තමයි මම ලියුමක් ලියලා මම ගෙදරින් යනවා කියලා ආවේ. ඒ ඇවිල්ල සල්ලි ගෙවල තමයි ඔය නිවාසෙට ආවේ.. දැන් මට ඕනි මේ නිවාසෙ ඉන්න මිනිස්සු.. මේ මං වගේ නාකියෝ ටික ඔය සාමාන්‍ය සමාජේ ඉන්න අයට වඩා සතුටින්, හැපියෙන්, ගැම්මෙන් ඉන්නවා දකින්න. කොටින්ම කෙනෙක්ට ගෙදර ඉදන් මහලු නිවාසෙට ආවම..අඩෝ මේක මැක්ස තැනක් නේ කියලා පොරට අපේ සේපාලික නිවාසේ පේන්න ඕනි. අපි කදුලු වැටෙනවා දැක්කම අපිට අනුකම්පාවට පීචමට හිනාවෙන උන් අපි සතුටු වෙනවා දැක්කම අපිට දරුනුවට ඉරිසියා කරාවි. ආන්න ඒ ඉරිසියාවට මම ආසයි.

කතාව එහෙම වුනත් මං හිතන්නේ දුව වුනත් මාව මුනගැහිම අඩුකලොත් හොද ඇති. මේක කාරුවත් දැනගන්න ඕනිත් නැහැ. ඔයා ඇහුව නිසයි කිව්වේ. ග්‍රෙගර් ගේ හඩ බාලකර ඔහු අවසාන වදන් කීවේය.

මම අම්මිට තාත්තිට කියන් නෑ ග්‍රෙගර් අංකල් ගැන. ඒ නිසා බයවෙන් එපා. අයිෂා ග්‍රෙගර් අංකල්ට දගකාර ලෙස කීවාය.

Saturday, December 30, 2017

පෝන්ස්ටාර් තොමෝ ගේ දිව්‍ය ලෝක ගමන


රහසේ හංගාගෙන කරන කාර්යයෝ කැමරා ඉදිරියේදී කිසිදු පැකිළීමකින් ඉදිරිපත් කල පෝන්ස්ටාර් තොමෝ තමා අතින් මෙලොවදී හුදී ජනයාට අවැඩක් වන්නේදැයි නිතරම බයෙන් විසීය. දිනකට එක ගමනක් පුරුෂයෙකු හා සම්බෝගයෙන් සයනයේ වැද හොත්තේද කොන්දේ අමාරු, අතපය බඩ කද අමාරු දක්වන ස්ත්‍රීහු සිටින සමයෙහි දිනකට නොව ඇතැම් විට වරුවටම හත් අට දෙනෙකු හා විචිත්‍ර ලෙසින් කාම ලීලාවන් දැක්විය යුතු  වූ පෝන්ස්ටාර තොමෝ ගෙන ගිය ජීවිතය කටුක එකකි. එහි මනස් දවන තැන් බොහෝය. සීසානු සැරසුනු ලෑන්මාස්ටරයක් කුඹුරකට වැටුනු කල රෝදද එහි බෙල්ට් ද ඇංජිමේ සූවිසාලා කොටසක්ද මඩ රෝදද ආදී සියලු දේ මහ සද්ද නගමින් කුඹුරේ මඩ උගුල්ලා දමමින් නික්මෙති. එපරිද්දෙන්ම මනුෂ්‍ය සරීරයක් නිතරම පෙලන්නට වූ කල එය අර පෙරකී අජීවී ට්‍රැක්ටරයට හෝ කුඹුරට පරිද්දෙන් දරාගැනීම අපාසුය. පිටින් බලන උන්ට කට අයාගෙන දෑස් දල්වාගෙන ඉදුරන් පිනවමින් බලන්නට පෝන් තිබුනද පෝන්ස්ටාර තොමෝ ගෙනගියේ දුක්ඛිත ජීවිතයෙකි.

ඇගේ සමාජ සේවය

එයින් කලකිරුණු ඕ තොමෝ සිත සනහාගනු වස් බොහෝ දුක්පතුන් සොයාගෙන ගෙන ගොස් උදව් කරන්නාහ. ඩොලර දහස් දස දහස් ගනනින් ගෙවෙන වෙළද දැන්වීම් වලටද ඈට පෙනී සිටින්නට හැකි වූ නිසා ඈට යම් සැර මුදලක් අතපතගානන්ට ලැබුනි. එයින් ලැබුන ආදායම බොහෝ දුක්පත් රටවල බඩසයින් පීඩිතව දවසට හරියන අහර කිස තබා වතුර පොදක් සෙයාගන්නට ද නැති දුක්පත් ජනයා වෙනුවෙන් ඈ විසින් වියදම් කරන්නට යෙදුනාය. කෙසේ හෝ වෙලාවක් වෙන්කොට ගෙන ඒ වැඩ නිසිලෙස වෙත්දැයි බලන්නටද ඇ ගියාය. ඇගේ නික්මීමෙන් පුරාපස  සද නික්මී ගිය තැන වූ වලාකුලක් පරිද්දෙන් ඒ පලාත් ඒකාලෝක විය. අසරණව ගිය ජනයා සැගවී ගිය එපලාත් වලට මහා කැමරා ද්‍රෝන ආදී රැගත් ප්‍රවෘත්ති කාරයෝ රැස් වන්නට විය. ඇය සිය ජනප්‍රියත්වය එකී ජනයා වෙනුවෙන් කැප කලයුරු බොහෝ තැන් හි තැන්හී ප්‍රවෘත්තියන්හි මහත් ලෙස උලුප්පා දක්වා ද තිබුනි.

ඇගේ නික්ම යෑම

වංචා, මුදල් දූෂණ, අල්ලස් ආදී දුරාචාරයේ ඉහල සිට පහලට කිසිදු හිරිකිතයක් නොදක්වන  මුත් ස්ත්‍රියකගේ සෙළුව නැරඹීම තහනම් වූ, ලබු ආකාර වූ සෙයින් ලබ්බදීප නම් දිවයිනක් විය. එහි වූ නායකයානෝ එරට ගව මහේෂාදීන් ආරක්ෂා කරගනු පිණිසත් මිනිසුන් හරක් මරා පුරවා ගන්නා පව අඩු කිරීම පිණිසත්  හරක් මස් රටින් ගෙන්වීමට ගෙන්වීමට යෝජනා සකස් කලෝය. එයින් ඇතැම් පුරුෂයෝ සිතනුයේ මෙදිවයින හෙළුව නොබැලූවාට එරට සෙළු දසුන් නැරඹීම වරදක් විය නොහැක මන්ද අපේ නායක කාරකාදීන්ද රට ගවයාගේ මස අනුභවය ගැන එතරම් විරුද්ධත්වය නොමැත් තේ මයැ.

ඇය නික්මිනි. බටහිර රටවල් වල පුරුෂයෝ කදුලේ ගිල්වමින් පෙරදිග සැදැහැවත් ජනයා මහා රාත්‍රියේ ලොග් වූ කල ඔවුන්ට ද දුක් සුසුම් දෙමින් ඇය මෙලොවින් හදිසියේ නික්මිනි.  මහා රාත්‍රියේ දී නැගිට,  ඔපීසියේ හදිසි බිල් එකතුකරනවා යැයි අඹුවට කියා ලැප්ටොප් යන්ත්‍රානුභාවයෙන් නීල වීඩියෝ බැලූ පුරුෂයෙකුගේ බිරියකට සිය සැමියාගේ හදිසි වෙනස පෙනුනි. මාගේ නෑයෙක් මල කල හෝ ඔබේ නෑයෙක් මල කල හෝ නැති සොවකින් ඔබ පෙලෙන බව මට පෙනේ.. ඒ මන්ද.? යැයි අසන මුත් මුකුත් නැ යැයි පිලිවදන් දෙන පුරුෂයා එතැනින් සැනින් නික්මුනි.

දෙව් ලොව ගමන

ඈ කර ඇති පින් වැඩ අනුව ඉබේම ඈ දෙව්ලොව ගියාය. දෙව් ලොවද  සැප උවමනා පරිදි වුවත් මනුස් ලොව තුල වන සෑම සියලු දේම බලාසිටින ඇත්තෝ එමට වෙති.. පෙරකී ලබ්බදීප දිවයිනේ වැසියෝ ඔසීරට ගියද? කොරියාරට ගියද නවසීලාන්ත ඉතාලියානු රට ගියද බලා සිටින්නේ ලබ්බදීප දෙසයැ. එසේ හෙයින් දෙව් ලොවද කෙතරම් සැප වුවත් මනු ලොවදෙස නෙත් යොමා ගෙනැම සිටින නරයෝ බෝය. එයින් අගෝස්තු නම් වූ මේ පෝන්ස්ටාර දිව්‍යාංගනාවගේ දෙව් ලෝ ගමන එකෙනෙහිම දෙව්ලොව සිසාරා එමා වොට්සන තොමෝ ගේ ක්ලිප් එකක් රිලිස් වූ නියාවෙන් \පැතිරී ගියේය.

දිවකාන්තා සංගමේ උද්ඝෝෂන

අලුතින් දෙව් ලෝ බට පොන්ස්ටා තොමෝ සැනින් ජනප්‍රිය වන්නට වන සෙයක් පෙනුන සෙයින් එවක දෙව් ලොව කුමරියෝ යැ අභිෂේක ලත් රූ ඇත්තියන්ට ඇති තැන අඩුවන්නට යන සෙයක් විය. සියලු කාන්තා සංගමයෝ කලබල විය.
පතිවත ආරක්ෂා කොටගෙන. බ්‍රහ්මචරියාවේ යෙදී, පර පුරුෂයින් හඹා නොගොස්, කුමරි බඹසර රකිමින් සිටි අපි දිව්ලෝ ආවා සත්තකය. එහෙත් මේ දිනකට සිය වස්ත්‍රය ගලවා පුරුෂයින් සහ කැමරා යන්තර ඉදිරියේ දක්වන ශිල්ප කොපමණ වෙත්දැයි ඈවත් නොදත් මේ අගෝස්තු නම් පෝන්ස්ටාර  දිවගනක් මෙහි පැමිණ ඇත. මෙයනම් මහා වැරදීමකි. පුවත් හි පල වන්නට දුක්පතුන්ට ආදාර ටිකක් දුන්නටා ඈ කෙසේ ද දිව ලෝ එන්නේ. කොහිද ඇගේ කුමරි බඹසර, කොහිද ඇගේ පතිවෘත්තාව, දිව ලොව කාන්තාවන්ගේ ගරු තැනට කුමක් වෙත්දැ.. ආදී ලෙස මහත් වූ කොලහාල කරන්නට වන්හ. ආදී ලෙස මහත් වූ චෝදනා කරන්නට විය.

එවිට ඇගේ දිව ලෝ ගමන නැවත අධීක්ෂණය කරන්නට කොමිටියක් පත්කරන්නට වන. අගෝස්තු දෙව් දූ තොමෝ ගේ සැමියානෝ ඇය කරන වෘත්තිය හොදින්ම දැන සිට ඇත. එසේම ඒ පෝන්ස්ටාර දෙව් දූ ගිහි කල කිසිම පුරුෂයෙකුට බූට් එකක් තබා ඩී ඇස් අයි සපත්තුවක තරම් වත් බලාපොරොත්තු දී නැත්තේය. ඇයට පතිවත කුමරි බඹසර ආදී වචන කාලය, දීපය අනුව වෙනස් වෙන වදන්යැ. මීට වසර 1000කට දෙදාහකට ප්‍රථම ඇතැම් තන්හි ගෑනු තන් විදාහරනය කොට ගෙන සිටියෝය. එය ඒ සමාජයට යුතු දෙයැකි. එයින් මනත වත්මන  නැවත තන් විදාහරණය මනුලොව වරදකි. එබැවින් ඒ ගෑනු නොමනා යැ දක්වති. කිසිදු මනුෂ්‍ය පරානයකට සමාජයට හෝ සමස්ථ ලෝ සත්වයාට අප්‍රමාණ වරදක් නොකරන ලද අගෝස්තු දෙව් දූ කර ඇති වරදක් නොදක්නා හෙයින් ඇයගේ දිවසම්පත් අගරු කිරීමට කිසිවෙකුටත් අවස්ථාවක් නැත. යැ මහා බ්‍රහ්මයෝ ඇතුලු කොමිටියේ තීරණය විය. එම තීරණය ඇසූ ඇතැම්හු..පෝන්ස්ටාරියක් නොවැ..ඉතිං බ්‍රහම්යෝත් ඇගේ කිලිටු සිරුරටම වහ වැටුනා වෙන්නට ඇති යැයි තැන තැන කිය කියා ඇවිද්දාහුය. එහෙත් එලොව දී නම් නීතිය නම නීතියමයැ.

දිවරථයෙ සිද්ධිය

දෙව් ලෝ වුවද දිව රථ පෙල තැන තැන නිතර යෑම බාධාවක් වූ හෙයින්මැ පොදු බස් රිය වැනි දිව රථ සේවාවෝ දෙව්ලෝ  විය. එහි නැගී යන අගෝස්තු පෝන්ස්ටාර දිව්‍යාංගනාවට නොයෙකුත් කෙනහිලිය. සිටගෙන ගියොත් සිය ජැක අමොෝරා සිය දිව්‍ය ගතියවත් නොසලකා ඇගේ පිටුපස කරා ඇදෙන මැදිවියේ දිව්‍ය පුත්‍රයෝය. ඉදලාම අසුනක් ලැබුනේ වී නම් අසුන ලැබුන තැන පටන් කරෙහි නැගී කරෙයිනගර පරිද්දෙන් අතුල්ලාගෙන යන පුරුෂයෝය. ඇය මග යන විටද මෙ ේආකාර දුක් පීඩා හිග නැති විය. එහිදී ඇය දෙවියන්ට ඔවුන් දෙවියන් යැ මතක් කරන්නට වූ කල..දෙවියෝ " තිට ඒ මනු ලොව දී සෑම දෙනාට පේන්නට වස්ත්‍ර උනා දනමන්නටත්  අනෙක් සියලු ආකාරයෙන් ඉරියව් දක්වා ලෝකාස්වාද රතියෙ යෙදෙන්නටත් හැකි..අපගේ අතපයක් වැදුනොත් තමා තිට රිදෙන්නේ"  යැයි නොයෙක් ඉරිසියාකාර බස් කියති.

දිනක් හදිසියේම දිව ලෝ අධිපතිගේ නෙත මෙය අහම්බෙන් ගැටුනි. රියට බට මහා දිව්‍යාධිපති තුමෝ අගෝස්තුව කෙනෙහිලිකමින් ගලවාගත් අයුරු බලන්නට මෙතන ඔබන්න යැ නමින් ගොසිප් පුවත් පලවන්නට විය. දිව්‍යාධිපති තෙම අගෝස්තුව දිව්‍ය පුත්‍රයන්ගේ පාපකාරී ක්‍රියාවන්ගෙන් ගලවා ලූයේය. එයින් අනතුරුව ඇය දිවලොව විසීම දිවලොව ගැහැනු මිනිසුන්ගේ පාපයන් උත්සන්න කරගන්නට හේතුව නිසාද අගෝස්තුවට සිදුවන ගැහැට නිසාද ඇයට දෙව්ලෝ සුදුසු තැනක් නොවේ යැ දිව්‍යාධිපති තෙමේ තීරණය කලේය.

සුදුසු අංගනාවක් සොයමින් සිටි යමරජුගේ අවශ්‍යතාවය දිව්‍යාධිපති තෙමේ ගේ නෙත ගැටුනි. තී දැන් මා හා ලෝකාස්වාද රතියේ ආශාවෙන් යෙදෙනු..ඉන් පසු ඒ පාපයෙන් තී යමයාගේ බිරින්දෑ වී උපදිනු නියතැයි අගෝස්තුවට කියන්නට වන. එය දිව්‍යාධිපති ගේ කාමාසාව අගෝස්තුවලවා සන්තර්පනය කරන උපායෙකියි තැන තැන කුඩා කතාවන් තිබුනේ වීද එය ඒ ආකාරයෙන්ම විය. මනුලොව දිනකට මිනිසුන් හත් අට දෙනෙකු සමග විවිධාකාර ලෙසින් රගපෑ පුරුදු අගෝස්තු නම් වූ පෝන්ස්ටාර තොමෝට යමරජු නම් කජ්ජක්ද? ඇය බොහෝ කල් යමරාජ මෙහෙසිය වෙමින් කටයුතු කලේය. පත්තිනි මාතාවන් ලෙසින් හුවා දක්වා දිය යටින් ගිනි ගෙනගොස්  අ ඉරිසියාකාර අදහසින් බොහෝ විනාසකාරී දේ කරන ගෑනු අල්වා අපායේ දී නොයෙක් දඩුවම් දෙන්නට ඈ ක්‍රියාකලේය. අවසන පෝන්ස්ටාරියන්ගේ දිව්‍ය ගමන අපායකින් නමුත් සන්තෝෂදායක තැනකින්ම කෙළවර වීය.


Sunday, December 24, 2017

මංගල යෝගය

පුද්ගලික දේ ගැන වූ අත්දැකීම් අන්තර්ජාලයේ පල කරන්නට වූ කල විවිධාකාර ඇදුරෝ මතුවී ඒ පුද්ගලික දේ විග්‍රහ කොට මට ඊලගට කල යුතු හොදම දේ යෝජනා කරන්නට එති. අනුන්ගේ කුනු මත සිට අනුන්ගේ දේවල් වෙනස් කිරීම සතුටක් කරගත් අපේ ජීවිත වල එන එවැනි ජාගර පුරුදු මට වෙනස් කලෙ නාහේ. එහෙත් සමහර සුන්දර දේ වල ඇති මා දකින ඇතුල පෙන්වීම මා හට පසුකලෙක හෝ කියවා රසවිදිය හැකි දෙයකි. එබැවින්ම මේ ඇතැම් දේ ගැන ලියා තැබීම කල යුතුයැ මා සිතුවේය.

මගුල් ප්‍රස්ථාව


නිසි කල වයස එලැබි කල මගුල් තුලා සෙවීම නිවසේ කාර්යයකි. එය කෙතෙක් පිටුදැක සිටියද නැවත නැවත නිවස විසින් කරන ුලබන සොයාබැලීම් අඩුවන්නේ නැත. දරුවන්ට ඉගැන්විම, ඔවුනට රස්සා සොයාදීම සහ ඔවුන්ගේ අනාගතය තීරනය කොට සැලසුම් කොට ඔවුන්ට එබ්බවීම අපේ සංස්කෘතියේ අංගයකි. එයට විරුද්ධ වන වාරයක් පාසා ඒවා නැවත නැවත ඉස්මතු වනවා විනා ඒවා මැඩ පැවැත්වීමක් නැත.

මිනිසකුට ජීවත් වීමට පුද්ගලික ජිවිත වලට එබී බැලීමට මෙතරම් නැයින් සහ මිතුරන් හිතවතුන් පිරිසක් සිටින්නේ මන්දැයි මට තේරුම් ගත නොහැකි කරුණකි. මා නේපාලයේ ගිය ගමන මට කවදාවත් අමතක නොවන්නේ එහි සිටි බටහිරින් එහි පැමිණි  සැහැල්ලු ජීවිත නිසාය. ෆේස්බුක් හරහා ඔන්න අපිත් හුකන්නයි යන්නේ, ඔන්න හෙනං අද රෑට හුකනවා, අපි දැන් හුකල ඉවරයි මෙන්න ලමේක් ලැබෙන්නයි හදන්නේ, අපි කාර් එකක් ගත්තා වැනි නැවත නැවත දැකීමෙන්ම අප්‍රිය වූ මිතරන්ගේ ලයිෆ් ගෝල දෙස බලන විට මේ ජීවිතය කොතරම් කොට එකක්දැයි සිතේ. එහි සැහැල්ලුවෙන් සංචාරය කිරීම යම් යම් දේ ගැන සොයාබැලීම,. විවිධ දේ රසවිදීම ආදී බොහෝ දේ කැපී ගොස් යම් යම් ගෝලයන් කිහිපයකට අපි ඇද බැද තබාගනී. ඒවා එකිනෙක සම්පූර්ණ කැරගැනීම මෙහි ජිවිතය වේ.

මේ කරුණු සම්පූර්ණයෙන්ම දෙමාපිය නෑයින්ට කියන්නට ගියොත් මා පිස්සෙකැයි කියනු නිසැකය. මන්ද විකල්ප ජීවිතයක් තබා ඒ ගැන යම් අදහසක් හෝ වද්දාගන්නට වෛරස් උනක් වැලදී ඇතිවාක් මෙන් වර්ථමාන ලෝබ ජීවිතවල ගිල ගත් ඔවුහු අසමත් ය. ඔව්නට අනුව ජීවිත වලින් පලායන්නා මහා කාලකන්නියෙකි. ඒ කාලකන්නියාට එසේ  නිකං ඉන්නට දීම ඊඨත් වඩා කාලකන්නි කමකි.

බැලීම

මා මනමාලිය කලින් මුහුනපොතෙන් දැක්ක මුත් ඇය මදක් තරබාරු මා ගිය පාසැලට නුදුරු පාසැලක එකියක් බව හැර වෙන කිසිවක් මට සොයාගන්ට අපහසු විය. ඇයගේ මුහුනපොත ප්‍රොෆයිලය කදිමෙට නඩත්තු කර තිබුනි. එහෙත් ඒ තුලින් ඇය යනු කුමක්දැයි සෙවිය නොහේ.. අඩුතරමේ කැමති අකමැති කුමක්දැයි සොයාගන්නට තබා අදහසක් වත් ඒ හරහා ගත නොහැක. සෙරෙප්පු ගලවා සුදු ඇද මල් වට්ටි අරං පංසල තුල වදින පුදන ගෑනු ඔක්කෝම එක වගේය. ඔවුන් අතර දෙදෙනෙක් පෙනුමෙන් වෙනස් වන්නේ අඩුවෙනි. එසේම තමුන් පලකරන දෑ ගැන දෙතුන් විඩක් හිතා මතා සෙරෙප්පු ගලවා පංසල් එනවා වැනිව දැඩි භක්තියකින් ෆේස්බුක් හි දේ සෙයාකරන අයගේ පොපයිල බලා කිසිම අදහසක් එවුන් ගැන ගත නොහැකිය. එබැවින් මා සෙවීම නැවැත්වීය.

යෑම හමුවිම

කේක් ගෙඩියක්, නෑදෑයින් කිහිපයක්, කාර් රථයක්, දිනයක් වෙලාවක් සහ කපුවෙක් තෝරාගෙන ඒවා හරියට පිලියෙල කරගෙන මනමාලි බැලීමක් යැමට යෙදේ. මනමාලිය වතුර වීදුරුවක් ඇල්ලීම ඉන් පසු තේවතුර බීම සහ කාලගුනය සහ දන්නා කියන අය ගැන විමසීම ආදියෙන් පලමු කාල සීමාව ගෙවී ගියේය. ඉන් පසු තේවතුර බොන්නට කතා කල අතර අනෙක් අය ලැජ්ජාවෙන් කද්දී මානම් ඔක්කොන්ටම පේන්න සැරට කෑවේය. මගුල් බැලීම ලේසි නැත. කේක් බෑයට රුපියල් හයසීයකි, කාර් රියටද කුලියක් නැතත් තෙල් ටික ගසා දිය යුතුය. වැඩය කෙරුනත් නැතත් බැස වාතවෙන කපුවාට පන්සියක් දිය යුතුය. ඒ සියලු දේ වල මෙලොව වසයෙන්වැදගත් වන එකම තැන කෑම මේසය පමණි. එයද ලැජ්ජාවෙන් ඇඹරෙමින් දෙකට තුනට නැමෙමින් කෑම බීම ගැනීම මට හුරු නැත. මා හොදින් කට ඇර කේක් කමි. ලෙල්ල සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කර කෙසෙල් ගෙඩිය කටට රුවාගමි. තේ වතුර බොන්නට ආ කල මැනස් ටිකත් පොඩ්ඩක් ඉවර වනතෙක් එය බොමි.

කතාකිරීම

මේ අවස්ථාවට පෙර අවසන් වරට බලන්නට ගිය එකිය කෙලිලොල්ය. කෙසග සිරුරැති ලාබාල ඇය කුමක් නිසා මගුල් සොයන්නේදැයි සිතාගන්නට බැරි තරම් මිහිරි එකියක වූවාය. . මෙවර සැට්වූ එක තරමක් මහතය. හැරෙන්නට වෙලා ගනී. එහෙත් ඇය යම් සංයමයකින් මුහුනදුන්නාය.
මොන වගේ කෙනෙක්ද ඔයා හොයන්නේ?
බොන කෙනෙක් ගැන ඔයා මොකද හිතන්නේ?
මම ගියේ ..ඒ අහවල් ස්කෝල එකට..ඒත් සිස්සත්තෙන්..ඒ නිසා කට්ටිය දන් නෑ..
ආදී දේවල් මම ඇය වෙත යොමු කලෙමි. ඇය සොයන්නේ හැඩ මනාලයෙකු නොවේ. සැබැවින්ම ඇය එසේ කිව්වේ ඇයිදැයි මා නොදනී..සැබැවින්ම මා ඛාන් කෙනෙකු නොවූවත් තරමක හැඩ අයෙක් යැ සිතා ගෙන සිටිමි. මහා කැත කලු කෙල්ලන් බැලීමට  අපේ ගෙදරින් නොයන්නේ මා හැඩයැ ඔවුන් සිතාගෙන සිටින හෙයිනි.
කාරණාව අවසන කපුවාද නෑ පිරිසද පටෝගෙන කාර් එකේ එන අතරම මගේ අකමැත්තක් නැතැයි මා කීවෙමි.. ඇය හමුදාවේ  වැඩ කල එකියක් වූ අතර ඒය මට කිසිත් පස්නයක් නොවීය. ඇත්තටම ඇයට රක්ෂාවක් තිබීමම මට ප්‍රමාණවත් අතර එය අලුගෝසු රැකියාව වුව ද මට ගැටළුවක් නොවීය. රක්ෂාව නැති ලියක කසාද නොබැදීමේ දැඩි තීරණයකට පැමිණ සිටින්නේ ඇයගේ ස්වාධිනත්වය පිනිස සහ මගේ නිදහස පිණිසමය. මිලැති බල්ලෙකු මෙන් ගෙදර දමාගෙන සාත්තු කිරීමට කාන්තාවක් ගන්නවා වැනි හැගීමකි රක්ෂාවක් නැති ගෑනු ලමයෙකු ගැන මගේ හිතේ ඇත්තේ. රක්ෂා නොකරන කල ඇය මෙලොව කිසිත් ගැන වැඩි බර පතලක් ප්‍රායෝගිකව නොදන්නා අතර ඇයට සියලු දේ මා සැපයිය යුතුය. මට කොතෙක් මුදල් තිබුනද එය මහ කරුම වැඩකි. ඇත්තටම මට කොතෙක් මුදල් නැති එකද එවැනි තෝරාගැනීමක් කරා නොයෑමට එක හේතුවකි.
මෙ බලන්නට ගිය ඇත්තිය  පසුව ෆෛ්ස්බුක් චැට් හරහා සම්බන්ධ වූ අතර ඒ ඔස්සේ යම් සුලු ඇදුනුම් කමක් වර්දනය විය.

කැඩීම

එය කැඩුනේ මගේ වරදින ්නම් නොවේ.මුලින් හා කිව්වද ඇගේ හමුදාවේ රාජකාරියට අපේ නිවස දෙසින් බාල්දි විසිවන්නට විය. නිවාඩු ගැනීම, නිවසේ සිටීම ගේ දොර වැඩ කිරීම, අනුන් රැකබලාගැනීම වැනි ගෑනු කරුම ඇයට ලබාදෙන්නට නොහැකි වෙතැයි අපේ ගෙදර ඇත්තෝ විස්සෝප වන්නට ඇත. අනෙක් කරුණ මහ අරුම පුදුම එකකි. ඇය පොස් වැඩියැයි එකක් ආවේය. ඇත්තටම කොන්ඩය ටිකක් කූරු කර තිබුනාට ඇය පොස් නැත. සත්‍ය වශයෙන්ම ඇය කතා කරනවිට සාමාන්‍ය අපේ ගමේ වහේ කෙනෙක්ම මෙන්ම විය.  එහෙත් කොන්ඩේ ටිකක් කූරු කර ඇය හැඩට වැඩට සිටීමත් මගුලට බාදාවක් විය.
ඉන් පසු මා ඈට අවසාන වරට යැවූ චැට් ලයින් එකක. කවුරු කොහොම සෙට් කලත් අවසානේ ජීවත් වන්නේ අප දෙදෙනා යැයි ලියා යැවීමි. ඉන් පසු ඇය මට ටෙලිපෝන් නම්බරය දෙන්නට ද නියමිත විය. එහෙත් කුමක්දෝ හේතුවකට ඇය මට රිප්ලයි නොකලේය. ඒ අවසාන චැට් ලයින් එක එන්නේද " ඇත්තටම අයියේ ඔ්‍යා මට කැමතිදැයි "ඇසීමේ කතාවක කෙලවරටය.

දුක කතාව

මා හට සංවේගප්‍රාප්ත සිදුවීම එන්නේ ඊටත් පසුවය. එනම් ඒ මගුල කෙල වී සතියකටත් පසු මට ඒකට මූළික හේතුවක් ආරංචි විය.  මා නොදන්නා නමුත් අපේ ගෙදර එක් පාර්ශවයක් අකමැති වී ඇත්තේ ඇගේ පියා නාට්ටාමි කෙනෙකු වීමේ වරද නිසාය. එය මහ මනුෂ්‍යත්වයට නිගා දෙන අමන තීරණයකි. ඇත්ත වසේන්ම ඇය වරක් හෝ මගේ චැට් ලයින් එකට රිප්ලයි දුන්නේ වී නම් එවැනි අමුගොබ්බ හේතුවක් නිසා කසාදය හැර යෑමට මා ඉඩ ලබාදෙන්නේ නැත.
අප පවුල කිසිසේත්ම රජ හෝ සිටු පරම්පරාවක පොරවල් නොවන අතර අපේ රෙදි සේදීඹට රෙදි සෝදන අයවත් අප වෙනුවෙන් ගී ගැයීමට වැයුම් කරුවන් වත්, අපිට බැල මෙහෙ කිරීමට වෙනම පිරිසක් වත් සිටියේ නැත. ඉතිහාසයේ එක් කලෙක මෙන්ම අදද ගොවිතැන් කටයුතු වල නිරත වන අපගේ මලු වෙලෙන්දා තෙක් ඔසවාගෙන යන්නේ අපිමය. එවැනි නාට්ටාමි රැකියාවක් පහල යැයි සලකා  අපි එකපාර උඩ ගියේ කෙලෙස දැයි මට නොවැටහේ..

වෙනස සහ අං ඒම

මා මේ කියන මගේ ඥාතීන් මට සැබැවින්ම ලෙංගතුය. ඔවුන් මාගේ අනාගතය ගැන සිතති. ඇතැම්විට මා පවා නොසිතන අනාගතයක් ඔවුන් මා ගැන සැලසුම් කරති. ඔවුන් දන්නා ඔවුන් අත්දැක ඇති සැප සමාජ ස්ථරයක මාද සිටිනවා දැකීම ඔවුන්ගේ සතුටකි. ඔවුන් ගැන මා වෛරී අදහසකින් මේවා ලියනවා නොවේ. මෙවැනි දෙයක් බාහිරින් දකින විට කොතරම් කැතදැයි සුලු හෝ අදහසක් මේ තුලින් බලන අයට ගත හැකි වේ. මගේ මව පියා ගොවිතැන් වැඩ කරන බවක් මා කිසිදාක කිසිම තැනක සගවා නැත. ඇරත් පියාගේ ගොවි රැකියාව පොෂ් කර එය ඉඩම්හිමි වැවිලිකරු කිරීමේ ව්‍යාජ උද්දාමයටද මා ආශාවක් නැත.
ඇය සොයන්නට තවත් මනාලයින් එනු ඇත.ඔවුන්ද ඒ හැඩට ඇති ගේදොර පිටුපස ඇති මනාලියගේ පියාගේ රැකියාව කියන තැන දක්වා සොයනවා වන්නට ඇත. එසේ කිහිප විටක් සිය පියාගේ ගෞරවනීය රැකියාව කෙරෙහි සමාජය දක්වන අමුතු සැලකිල්ල  නිසා ඒ මනාලිය දුක්වෙනවා වන්නට ඇත. විසි වන සියවස නිමාවි දැන් වසර 17කුත් ඉක්ම ගොස් තිබේ.බාහිරින් පොස් වුවද ඇත්තටම අපි කොහිද ? මනුෂ්‍යයින්ගේ ආත්ම ගරුත්වය ගැන වන මූලික දේ පවා නොසලකා ගෙවල්, කාර්, සැප පෙනුම පිටුපස දුවන අප කිසිදා මේ කැලෑවෙන් එලියට එත්ද?

Thursday, December 21, 2017

ප්‍රජා සත් කාරය

කුට්ටි අතිරින් වූ මහ ගහකි..ඒ ගහට මීටර සියයක් එකසිය පනහක් ඈතින් බැද්දට වහං වන්නට තැනූ බොග වලකි. ඒ බොග වල ආවරණය කර ඇත්තේ යාන්තමිනි. පොල් අතු කිහිපයකින් ආවරණය කර ඇති එය වැසිකිලිය යන නමටත් නිගාවකි. එය වැසිකිලිය යැ කීම වැසිකිලි හිමියන්ගේ හිත රිදෙනහේතුවක් විය හැකි බැවින් එය රෙන තැනකි. බොග වලකි.
එතැන සාමාන්‍යෙයන් මහ දෙදෙනෙක්ද කුඩාවුන් 3දෙනෙක්ද රෙති. ඒ රෙන්න එන සෙනගින් පැමිණ රෙන්නට හැක්කේ 4කට පමනි. ඉතුරු කුඩා පොඩි එකා මිදුලේ හෝ ගේ තුලහෝ රුන්නාට පසුව ගෙනැවිත් එතැනට දමනු ලැබේ. බොග වලටද අමුතුම සන්තෝසයකි. කාලයක් තිස්සේ දන්නා හදුනන 5 දෙනෙකුගේ මලින් පිරුන ඒ බොගවලට අලුතින් දෑ ලැබෙමින් පවති.. එනම් කොළඹින් පැමිණි කැමරාකාරයෝ සෙට් එකක ඉද හිට එකෙක් පැමිණ එතැන නහය හකුලුවාගෙන රීගෙන යයි.
බොග වලට මෑතින් වූ මහ ගහ යට ගෙයකි. ගෙයක් කීවාම ගෙවල් තියෙන ඇත්තෝ යලිත් කඩු අමෝරා ගෙන එත හැකි බැවින් එය ඇටවුමක් යැයි කියමු. ඒ ඇටවුමේ පවුලකි. බැලූ බැල්මට අහා..ඒක ලොකු පවුලකි. සාදුලා කියන කියන සැරේට තම්බිලා නැතිකරන්නට මෙන් ජාතිය වඩ්ඩන්ට හැදූ පඩිපේලි පවුලකි. මොන පිස්සුවක්ද ඒ.. නැහැ නැහැ වැරදිලා.. ඒ මිනිහා එකට හිටියාට ඌ ඔය ලමයිගේ තාත්තෙක් නෙමෙයි..
මේකනේ උනේ.. ඔන්න මුලින්ම එකෙක් ඇවිත් ගෙයක් හදාගත්තා. ඌ මේ කොහේද යන කුලී වැඩ කාරයෙක්. ගෙයක්නෙමෙයි මේක නිකං අතු පැලක්. මූට වැටිල ඉන්න බූරු ඇදන් කෑල්ලක් විතරයි තිබුනේ. ඒ අස්සේ මූ දවසක් කුලියකයට යන ගමන් ගෑනියෙක් ලමයි තුන් දෙනෙක් එක්ක පාරේ ඉන්නවා දැක්කා. පේන විදියට උන් එතන දවසකට වඩා ඉදලා.
තොපිට ඉන්න තැනක් නැද්ද? මහා කරුනාවෙන් අර පුරුසයානෝ විචාලා..
ඈ බොල පකයෝ.. තොට ඇහැක් කියල එකක් නැද්ද වේස බල්ලා..තොට පේන් නැද්ද අපි යන්න තැනක් නැතුව ඉන්නවා කියලා.. ගස් නගින කුලි වැඩ කරන හිගන වේසිගෙ පුතා.තෝ තව ටිකකින් එන්න හදන්නෙ මොකටද කියලා මම දන්නවා..කසිය ගහන ගල් මූසලයා.. තොපිට ඕනි ලමයි හිටියත් කමක් නෑ. මේකට රිංගවන්න නේ.. මේන්න මේකට.. ඇය කුනුහරුපෙන් බනිමින් ඈ අතින් කකුල්දෙක අතර පෙදෙස පෙන්නුවාය.
ගෑනියේ තොගේ ඔය ලමයි බාපු මැසිම මට ඕනෙකක් නැහැ..මට මේ හිටිය *හුත්තත් දාල මම මේ ඇවිල්ල ඉන්නෙ පැලක් අටවං..තොට යන්න තැනක් නැතිම නං මගේ එකේ ඇවිල්ල හිටපං.. මම උඹ මෙතන ඉන්නවා කියලා දන්නවා.. මං මේ හුකන්ඩෝනවට කියනව නෙවෙයි..මේ ලමයි බලපං.. යකෝ බලු පැටවු වගේ නේ..තොපි ඕකුන් වදනවා.. අනේ මන්දා.. ඒවා බොලාගේ පස්න.. මම ලොක්කෙක්නෛවෙයි.. මට කන්න අදින්න දෙන්න ඇහැද්ද දන් නෑ..ඒත් යන්න තැනක් නැතිමනං වරෙං යන්න. පුරුෂයා ළමයි සමග සිටි අසරණ කාන්තාවට කතා කලේය.
බැහැ. මිනිහ ඒවි මගෙ.. උඹට උගෙන් ගුටි කන්න වේවි.. පලයං. යන්න. ඌ හෙන මරුවා. ඇය කීවාය.
මරුවා ද දන්නෑ ඒත් හරියට ගානට හිකුවා කියල නම් පේනවා පෝලිම දැක්කම..තොට ඕනනං වරෙං.නැත්තං ඕනි එකක්. මට තෝව වඩාගෙන යන්න බෑහෙනෙ ෆිල්ම වල වගේ..අනික යකෝ පිනක් වුනත් නිකං පුකේ ගාගෙන කරන්න ඕන නැහැනේ..තොට එපානං මං ගියා..
හා හා... අයියේ..ඔහොම හිටිං.මේ එකෙක් ගනිං..බං.. මුන්ට හාමතේ.. මිනිහ පොලිසියෙන් එක්කරං ගිහින්ද දන් නෑ බං.. අනේ මන්දා උඹ දුරද ඉන්නේ..
ඉන් පසු ඇය විත් පදිංචි විය. එසේය පජා ට ගෑනියෙක් හමු වූයේ.පජා සහ ගෑනි දෙවිදියකි. එහෙත් පජාත් ගෑනිත් දැන් මාස දෙකතුනක් මෙතන අතුපැලේ  සිටී..ඇත්තටම පජාගේ ගෑනි ගේ ඇති හොදක් නැත. එහෙත් ගෙදර හරියට තියා ගනී.කන්න උයයි. ගම්මු කියනවිදියට ඒකි පජාට හුකන්ඩත් දෙයි. ඒ නිසා දැන් ඒ පවුල එතැන රත්තරන්ය.
එහෙත් එහි බාහිර පෙනුම පට්ට අවුල්ය. ඒ දකින නාගරික හෝ ගමේ වෙසෙන යම් කලාවකට දිවිගෙවන අයෙකුට ඒ පැල සහ පවුල් දර්ශනය ගෙන එන්නේ ඇසට කදුලකි. කුනුගොඩකින් ඔසවාගෙන ආ විශාල නාම පුවරුවක් එක් බිත්තියකි. එය කුනුගොඩකින් ගෙනාවාද නැතහොත් රෑට ගොස් පජා සහ ගෑනි පන්නාගෙන ආවාද දන්නේ නැත. ඒ වේසිද ලේසි නැත. පජා හා එකට කුනුහුබ්බ කියාගන්න මෙන්ම අනෙක් වැඩටද ඈ දක්සය.
දවසක් පජා ට කුලියක් සෙට් වුන තැනකින් පජාට දවස් දෙක තුනක් තිස්සේ ගෙව්වේ අඩු ගානකි. පජාද හැකිපමණ කිව්වද ඉතුරුව දෙන පාටක්ද නැත. පජා..තෝ පිනට කහින්න ලේස්ති වෙන්න එපා.. තෝ එතන ගිහින් මැරිල මැරිලා වැඩකරල එනවා..ඒ සක්කිලි ටික හැන්දෑවට ඇවිල්ල උන් දෙන ගාන තෝ අරගෙන එනවා උන්ගේ බයිලා ටික අහලා.. හිටපං ඕකුන්ගේ කන්න ඕනි වල්ලම.. මං එන්නං හැන්දෑවට තෝ හිටපං කෝ..
මේ..උඹ එන්නේම නෑ.. එතන ඒ මිනිස්සු වැදගත්..පජා කීය ..
වැදගත් අනේ.තොපේ.. &$$*%*(%&(7 වැදගත් හිටපං කො මං ඕකුන්ට පජාගේ අලුත් ගෑනිගේ සැල් පෙන්වන්න.. ඇය කියාගෙන ගියාය.
හෑ බං.. ජෙසී..උඹ මගේ අලුත් ගෑනිද?
හිකුවා හෝ නොහිකුවා..ඒක තොගේ වැඩක් නේ.. එකට ඉන්නවා නම් ඌ ගෑනියි මිනිහයි..දැන් තෝ හිතන්න ඕනි නෑ පොඩි  උන්ට උප්පැන්න දෙන ඒවයි.. පවුල් පස්නයි..මොකෝ මේ හිටිය මාස දෙක තුනට උඹ ඒවා හිතුව එකක්යැ.. ඒත් පජා උඹ දැනගං උඹ මහන්සි වෙලා මේ මට කන්න දෙනවා. ඒකට මං බෝ වෙනුවෙන් දෙයක් කොරන් ඕනි.අන්නේකයි මම මේ තොගේ සල්ලි ටික හරි අරගන්න හැදුවේ..නැතුව මේ උඹට නොදී මට සල්ලි ගෙනහින් කෝලං කරන්න නෙමෙයි..අන්නේකයි.. ඇය කියාගෙන ගියාය.
මීඩියා කන්ඩායම ආවාය. ඇත්තෙන්ම පජාලාගේ පැල්කොටය දැක මීඩියා කන්ඩායමේ නෙත් පිනා ගියේය. මන්ද ඒ ඔවුන් සොය සොයා සිටිය කදිම අසරණ පවුලක ජීවමාන නිදර්ශනයකි.
“පජාගේ පවුල තිබුන හොදම ඇදුං කෑලි දරුවන්ට අන්දන්නට හැදුවත් නිෂ්පාදන කන්ඩායම එයට විරුද්ධ වුයේය. එතැන සිටි ගෑනු පරාණයකට කිට්ටු වූ පජාගේ ගෑනි වූ ජෙසී ඇයට කනට කොට.. මං මේ බොඩියක් වත් නැතුව ඉන්නේ මිස්..කමන් නැද්ද? මෙහමම ඉන්නද නැත්තං මංගාව තියේ පරණ එකක් ඒකක් දාගන්නද? කියා ඇසුවාය. “ ඉන් පසු පරණ එකක් නම් කමක් නැහැ ය කී නිසා පජාගේ ගෑනි ටිකක් කැමරා කරුවන්ගෙන් වහං වී බොඩිය පටලා ගත්තාය.
“අපි හැමෝටම නැවතිලා ඉන්නට ජීවිත් වෙන්නට වාසස්ථානයක් තිබෙනවා.ඒ විදියට නවාතැනක්ගෙයක් දොරක් නැතිව ජීවත්වෙන ජනයා වෙනුවෙන් ඔබේ සරණ අපේ සරණ හා බැදිලා ගෙනයන හිසට නිවන වැඩසටහනේ තවත් කඩඉඩමකට අපි ආවා..දැන් ඔබට පේනවා ඇති.. “ ඒ ආකාරයට වැඩසටහන පටන් ගත්තා.
වැඩසටහන් නිවේදිකාව පජා එක්ක කතා කලා..ඒ විතර් නම් මැදැයි පජා ඒකිත් එක්ක පස්සෙත් කුටු කුටු ගෑවනේ.. ජෙසී ඒක දැක්කා. ඒත්නොදැක්කා වගේ හිටියා..
කන්ඩායම හැන්ද වෙන්න ආයේ වාහන වල නැගල යන්න ගියා. පජා අර ගෑනි එක්ක කතා කලේ මක්කද? අපේ මූසලයට මොකදට ඒ අරුමෝසම් වේසියෙක්. අපේ කීව්වට ඇත්තටම මූ මගේද? ජෙසීට ඉරිසියාව හින්දද වෙන හේතුවකටද දන් නෑ නින්ද යන්නේම නැහැ..
ලමයි ටික ගානට බාවලා ටිකක් ඈත බූරු ඇදට වලො දැපල ඉන්න පජා ගාවට කිට්ටු වුනා.
මේ .. සද්ද කරන් එපා.. ලමයි ඇහැරෙයි.. දාඩියයි ඇතුල ... වරෙං එලියේ ගහ යටට.. අර තනකොල ගොල්ලට. ජෙසී පජාට කනට කර කිව්වා.
මෙ හත්තලාම නිදාගන්න දෙන්නවත් නැහැ රෑටවත්.. මොන හුට්ටක්ද ඒ..හිතමින් පජාද ගහ යටට ගියේ අද නම් මේකි කෝමහරි වැඩේ කොරගනීවි කියලා බලාපොරොත්තු ඇතුව. ඒත් දවාලෙ දැකපු ලස්සන පිං කද එක්ක බලද්දි හපෝ මේකිනම් කියලා පජාට නොසිතුනාද නොවේ.
මේ පජා මට ඇත්ත කියපං උඹ අර නිවේදක ගැනිගෙන් ඇහුවෙ මොකද්ද? ඇය ඇසුවාය ..
ඔක්කොම කියන්න බෑ බං..අවසානේ මේකයි..ඒකි කිව්වා මේ වැඩෙන් අපිට ලස්ස හත අටක් අනිවාරෙන් ලැබෙයි කියලා. පජා කී විට ජෙසීගේ ඇස් උඩ ගියේය.
නෑ ..ඉතිං ඒක කියන්න විනාඩියක් වත් යනවැයි..ඉන් පස්සේ උඹ මොකද්ද කිව්වේ. ? ජෙසීට ඒ දැනගන්නා තෙක් ඉවසිල්ලක් නැත.
මං ඇහුව ලස්සයක් දෙන්නං මට මිස්ගේ පුක බලන්න බැරිද කියලා? ඇත්තටම ඒක කෙලින්ම ඇහුවේ නැහැ..මම හෙන වටෙන් ඇහුවේ.. දැන් උඹ උඩ පනින්න ලෑස්ති වෙන්න එපා..තොගේ පුක පෙන්නලා දාහේ ඒවා ඉල්ලන්න එහෙම..මේ පැල මගේ.. තොට ඉතුරු ලස්ස ටික දෙන්නං.. මට අර ගැනිගේ පුක බලාගන්න ලස්සේ දිපං..ඒ ඇති. පජා කිසිම හැගීමක් නැතුව කියාගෙන ගියේය.  
ඉතිං ඒකි හා කිව්වද? ජෙසී පුදුමය සගවාගෙන ඇසුවාය.
මුලින් පුදුම වුනා.. පස්සේ හිනාවුනා..ගෑනු කෙලින්ම හා කියන් නෑනේ බං.. අනික උඹත් දකින්න ඇති ඒකේ යස..රවුමට ..හැඩට.. ෂා... මට ඒක බලන්න ඕනි. අපිට බං  ඔය ගෙවල් හුත්තවල් ලැට් හුත්තවල් කවද හදාගන්න ඇහැද්ද බං. උඹත් දැකල ඇති ඕකි ටීවි එකේ ඉන්නවා..මාත් දැකල තියෙනවා ඔය දවල්ට තේ බොන්න එහම නැවැත්තුවම ගෙවල් ඔල ටීවි බලනවා පෙලක් වෙලාට..මේකි ඉන්නවා.. මං හිතුවේ නෑ මේකිම ඒවිය කියලා.. පජා කියාගෙන යයි.
දැන් පජා අයියේ ඒ මිස් අයියට කැමතිද? ඔයාල දෙන්න කොහෙදිද දැන් ඕක කරන්නේ? ජෙසී ඇසුවාය.
ඈ බං ජෙසී. උඹ මං මේකට එක්කං ආවට පස්සෙම තෝ ඔහොම කතා කරනවමද කොහෙද? දැන් තෝ ගැනත් මට නිකං කිති කැවෙනවා ඒ වචන වලට..
මෙහෙමයි ජෙසී. මං ගොනෙක් නෙවෙයි. මං දන්නවා නේ කොළඹ ඔය ලොකු ඔපිස් වල වෙන දේවල්. මිස්ලා ලොකු තැන්වලට යන්නේ පුක දීලාලු. මං ඒ මං දන්න ඒවා මිස්ට කිව්වා. මිස් නිකං බයවෙලා බලං උන්නා. මං කිව්වා මට ඇත්තටම සල්ලි නැහැ..ඒත් මේ වැඩෙන් සල්ලි හම්බෙනෝ..මං ඒකෙන් ලස්සයක් වගේ ටිකක් දෙන්නං කියලා. මිස් කැමති වුනාද දන් නෑ. ඒත් අකමැති නැතුවැති කියල මට හිතුනේ. පජා කිව්වේය.
ඒ මිස් කිවුවා. පජා කොළඹ ආවනං ඔයාට මේ මම නෙවෙයි ඊට වඩා ලස්සන කෙනෙක්ගේ පස්සක් බලන්න නෙමෙයි අල්ලලා ඕනි දෙයක් කරන්නම රුපිය්ල විසි දාහකට විතර ගන්න හැකිය කියලා. පජා කියාගෙන ගියේය.
ඉතිං පජා අයියේ උඹට එහෙම කලා නං හරිනේ..අපරාදෙ නෙ බං පුකක් බලන්න රු ලස්සයක්. යකෝ ඔය අපිට තියෙන ඒව ම තමයි..ඉතිං ආයේ නාවල හෝදල කරල ගත්තම අපෙත් ඕම ඇති. කොහෙද ඉතිං..තොපි නිකං වත් බලනවයි ඉතිං.. ජෙසී පජාගේ සිත වෙනස් කරන අටියෙන් කියාගෙන යයි.
ඕවගේම කතා ඒ මිසුත්කිව්වා. ඒත් ජෙසී මිනිස්සු ජීවත් වෙන්න ඕනි කතා එක්ක. බාගෙද බං ජෙසියෝ උඹේ ඔය පුකේ වම් තට්ටමේ තියෙන කලු පැල්ලම වගේ ඇති අරකිගේ මුලු තට්ටමම. පෙලක් උනගේ කැතයි නේ බං.. ඒ පැත්ත. ඒත් බං ඒක බලන්න ඕනි ඒක වටිනවා. පජා කිව්වේය.
ඈ බොල පජා..තෝ කොහොමද බං මගේ තට්ටමේ පැල්ලං දකින්නේ. තෝ මහ ගල් අවලමෙක් නෙව. බැලුවොත් අත්තං අර බූරු ඇදේ නිදි වගේ ඉන්නවා..සික් යකෝ උඹ නං.. ජෙසී  අමනාප ස්වරයෙන් කීවාය.
ජෙසී උඹ නාන්න යන්නේ අර කාරුත් එන්නැති මං කඩ ගාව නේ. එතැන ඉතිං මං ඔය ඉදලා හිටලා යනවා උඹ නාන්න ගිය වෙලාවක..ඒක හිතන්න ඕනි නෑ එච්චර.. හැබැයි ඉතිං ලමයි බෑවට මොකද තාම මෙන්න හොදෙයි.!! මෙන්න.. පජා ඇගිලි වලින් එය සුපිරි බව පෙන්නූවේය..
හරි හරි පජා කියහං කෝ.ඇත්තටම උඹ ඇයි අර මිස්ගේ පුකට ලස්සේ ගෙවන්නේ.. ?
උඹ දන්නවද අපේ වත්තක උන්නා පුංචි මහත්තයෙක්. මූ ඉස්සර හිටපු හෝටලේ නැවතිලා තියෙනවා මීනා සෞම්‍යා කියන නිලිය. උඹත් දන්නවා ඇති නේ පහර.. ඉතිං ඒකි නානවා බලං ඉදපු මේ පුංචි මහත්තයා සතියකට වතාවක් විතර ඔය මීනා සෞම්‍යා ගැන කියෝනවා.. ඔය මේ සතියේ නාට්ටියේ උඹල දැක්කද මීනා.. ඕකි හොටල් එකේදි මට දුන්නේ නැති ටික විතරයි බං.. මටත් ගහන්න තිබුනා..මෙන්න මෙහෙම.. මම ගියේ නෑ..බං.. අපිත් බයයි නේ..
ඔන්න ඔහොම ජෙසී පුංචි මහත්තයා මිනා සෞම්‍යාෙග් හැඩ කියනවා..පුක ගැන කියනවා.තං ගැන කියනවා..හඩ ගැන කියනවා.. ඉතිං බං ජෙසියෝ.. මට උඹට මේ ජීවිත කාලේ ආයේ කවුද බං ඔය වගේ හම්බෙන්නේ.. තොටයි මට හොද ගෙයක් ලැබුනත් අප මොකාද අදුරන්නේ.? අපිට කියලා හම්බෙන්න ලොකු මිනිහෙක් නැහැ..අපිට කියලා ලොකුකං කියවන්න දෙයක් නැහැ. ආයේ පලාතේ වත් ඔය ටීවි කාරයෝ සිනමා කාරයෝ පත්තර කාරයෝ එන්නේත් නැහැ.
උඹ හිතපං ජෙසියෝ මං ඔය නිවේදිකා ගෑනිගේ පුක දැක්ක කියලා..උඹ නිකමට හිතහං දැන් රටම දන්නේ උඹ මගේ ගෑනි කියලා නේ.. අරුං ටීවි එකේ පෙන්වන්නෙත් එහෙම වෙන්න ඇති නේ.. දැන් ඒ පුක දකින්නේ කවුද උඹේ මිනිහා.. නේ.. උඹටත් ආඩම්බරයක් ඒක.. මං කියන්නේ ඒවා තමයි බං ජීවිතේ අපි ලබාගන්න ඕනි දේවල්.. ඔය රෙදි පෙරදි, තෑගි බෝග, ගේ දොරවල් හැම කෙහෙම්මලම අපි මලාම දාල යනවා..අපේ ඔලුවේ තියෙන දෙයක් විතරලු නේ බං එලොව යන්නේ..හාන්දුරුවොත් ඕ නිතර කියන්නේ..  පජා කියාගෙන ගියේය.
හපෝ..ඇති ඇති බං.. උඹට හොදක් වෙනවා උඹට සතුටක් එනෝ   නම් ඔය වැඩසටානෙන් ලැබෙන ලස්සේ නෙවෙයි. ලස්ස දෙක තුනක් වුනත් ගනිං බං පජා අයියේ. මට කමක් නෑ බං ඒකට..ඒත් උඹ ඒ ගෑනි එක්ක කොමලෙට කතා කරද්දි ඒකි උඹ දිහා බලං හිනාවෙද්දි මට ඒකිගේ කැවුත්ත කුඩුවෙන්න ගහල එන්න තරහක් ආව බං.. සමාවෙයං මට.. මං රහත්වෙලා බුදුවෙල නැහැ. මට තේරෙන් නෑ.. ඒත් උඹ එහෙම වෙනකෙට මට මහ අමුත්තක් දැනෙනවා.. කලිං මිනිහා සියවතාවක් ගහලා ගහලා කනෙන් ඇදලා පර වේසි කියලා ඇදලා පාර දැම්ම්ත් එන්නේ නැති මහ වේදනාවක් එනවා.. උඹ එච්චර හිතන් එපා.. ඒක. ජෙසී අඩන්නට සැරසෙන මූනෙන් පජාට කීව්වාය..
ම්ම්... අහක බලං අඩන්නේ .බලහං මේ දිහා.පජා කිව්වේය.. ජෙසී පජා ගේ දෑස දෙස බැලුවාය. ඔහු ඇයව තුරුල්කරගත්තාය. ජෙසී මම බොරුවක් කරනවා නම් මං කරන්නේ හොරයක් නම් මේවා කියනනේ නෑ නේ බං.. මට ඕනි ඒ හැඩ පුක බලාගන්න විතරයි.සත්තයි මං හම්බුනත් ඇගිල්ලක් වත් ගහන්නෑ..විස්සාස කරපං මාව විස්සාස කරපං..මට කියල දිවුරන්න කෙනෙක් නෑනේ බං.

Tuesday, December 19, 2017

රැග් නැැහනේ නවකයො පිලිගන්නවා විතරනේ

නවකයින් පිලිගැනීමේ වැඩසටහන පමණයි නේ දැන් තියෙන්නේ රැග් නැහැ.මොකද රැග් නිසා ලොකු අලකලංචි වලට මුහුනදෙන්න වෙනවා රැග් දෙන ලමයින්ට. ඒත් නවකයින් පිලිගැනීමේ ක්‍රියාදාමය ඔස්සේ විවිධ ඉපැරණි රැග් තත්වයන්ම නැවත නැවත මතුව තිබෙනවා. 

පේරාදෙණිය කැම්පොස් එකේ තියෙනවා සයන්ස් එකක්. ඒ සයන්ස් එකේ ඉන්න මහතැන තමයි ඩීන් කියන්නේ. ඒ ඩීන්උන්නැහැ අලුත් ලමයිට තිබුන පලවෙනි රැස්සීමෙදිම අපි මේ සමාජේ ඉන්න විදිහට අනුගත වෙන්න ඕනි කියලා කතාවක් කියලා තියෙනවා. ඒ වගේම උන්දෑගේ කතාව ඇහුව ඇත්තන්ට අනුව ඒක පාර්ලිමේන්තුවේ ජෙපි කතාවක්ම තමයි. තවදුරටත් ඒ පේරා ඩීන් තුමා ගැන අදහස් දක්වන පේරා ආරංචි මාර්ග කියන්නේ මුන් නැහේ රැග්වාදී පේරා සෙට් එකේ නියෝජනයක්ය කියලා.එහේ ඉන්න වීසි තුමාත් හොදට රැග කාපු කෙනෙක් නිසා රැගට මනාපය කියලා තමයි කියන්නේ. 
 
අදාල නැති පොටෝවකි

ආයේම පේරා සීන්ස් එකට ගොඩ වුනොත් ස්ටුඩන්ට් ඉන්ටරැක්සන් සහ ස්ටුඩන් ගැටුම ්වලකන්න කියලා යන ප්‍රෝගැම් එකකින් තවදුරටත් සිද්ද වෙනෝ කියන්නේ අන්තරේ ඉන්න ලොකු උන් ඇවිත් තෙල බෙදන එකලු අලුත් ලමයිට. එතනදි අලුත් ලමයි අතර මේ අමුතු පිලිගැනීම් වලට කැමති නැති පිරිසත් යම් ගැටලු වලට මුහුනපානවා. මොකද ඇතුලෙන් තියෙන වැඩසටහනකට ඇතුලේ ඉන්න අන්තරේ ලොුක අයියලාම එනවා.. හරියට උන්ගේ ම රට වගේ එතන.. 

1989 කැරැල්ල පසුවඒ ගැන පර්යේෂන සිදුවෙනවා. එයින් එක මහාචාරිය කෙනෙක් පේරා ඇයිමේ තරම් ගොඩේ කියන එකට ටිකක් සැර උත්තරයක් දීලා තිබුනා.ඒ තමයි පේරා කියන්නේ කොළඹ කැළණියහෝ ජපුර වගේ නිතරම බාහිර සමාජයහා ගැටෙන තැනක තියෙන එකක් නෙමෙයි. සම්පූර්ණ බාහිර සමාජයෙන් වටවෙලා හොස්ටල් පවා ඒක අස්සෙම තියෙන අමුතුම අයිසොලේසන් එකක් තමයි පේරා ඇතුලේ තියෙන්නේ.ඒ අයිසොලේසන් එක බාවනා කරන්න වගේ දේකට මරු..බාවනා විතරක් නෙමෙයි ඕනිනම්කලාත්මක විදියට සෙක්ස් වගේ දේකටත් මරු..ඒත් අධ්‍යාපනය කියන දේකට එහෙම තැනක් සිරා.. කියල පේනවා..ඒත් එතනදි සුලු විකෘති ඇතිවෙනවා. 

අධ්‍යාපනය කියන්නේ මිනිස්සු සම්පූර්ණයෙන් අර හිරේ දැම්මා වගේ සමාජෙන් ගලෝල අරගෙන ආගමක් උගන්වනවා වගේ කඩපාඩං රෙකොඩ් ගහන එක නෙමෙයි. සමාජය සමග ගැටිලා සමාජයෙ ්තිබෙන දේවල් හොයලා ඒවා තවදුරටත් අධ්‍යනය කරලා ඒවත් එක්ක තාක්ෂණය වගේ දේවල් එකතුකරලා යාවත්කාලීන වන දැනුමක් තමයි සාමාන්‍යයෙන් දියුනු විශ්ව විද්‍යාල වලින් නිකුත් වෙන්නේ. ඒත් පේරා වගේ ඒවා එහෙමද? ඒක්තරා කාලයකදී සුද්දා විසින් දුන්න දැනුමම නැවත නැවත උගන්වනවා විනා දැනුම ඉපද්දීමක්, අපේ සමාජයට අපේ කාර්මික , සහ සමාජිය ගැටළු වලට විසදුම් අපේ පේරාදෙනිය හෝ අනෙක් කැම්පස් වලින් දෙනවද? අනේ මන්දා ඒ ගැන නම්.. 

කොහොම නමුත් ඉතිං මේ පේරාදෙනිය වගේ කැම්පස් එකක රැග් එක නැතිකරන්න අමාරු ඒවාෙය් ඉන්න ලෙක්චර්ස්ලා කොටහකගේම තියෙන ගෝත්‍රික මානසිකත්වය කියන එක ආයේ හංගන්න දෙයක් නැහැ. මිනිස්සු ඵීඩාවට පත් කර ඒ ඔස්සේ හික්මවීම අන්ත පහත් මට්ටමේ මිනිස්සු එකතුකරන ක්‍රෙමයක්. ඊට වඩා දියුනු තියුන ක්‍රම ඔස්සේ මිනිසුන් දේශපාලනයට සහ සිය මතයට නම්මාගන්න ක්‍රම අද කාලේ තිබෙනවා.. 

වසර බර ගානක් තිස්සේ අඩුතරමේ තමුන්ගේ ප්‍රවාහයට නව සිසුන් එද්දී උන්ටික තමුන්ගේ මතයට හිංසාවකින් තොරව නම්මාගන්න බැරි ගොබ්බ සෙට් එකකින් අපිට හැකිද අලුත් දෙයක් බලාපොරෝත්තු වෙන්න.උන් දන්නේ උන් කාපු විදියට අමු ගෝත්‍රික විදියට රැගකාගෙන එන පිරිස පමනක් අදාල ප්‍රවාහයට එකතු කරගන්න පමණයි.. 

ඇත්තටම රජයක් විදියට මේ රැග් එකට පක්ෂපාති ලෙක්චර්ස්  පිරිස එකතුකරලා ආන්ඩුවෙන් කීයක් ගියත් කමක් නැහැ ලෝකේ ප්‍රකට විශ්ව විද්‍යාල වලට කැන්ටින් වලට හරි ගෙනිහින් ඒවායේ වැඩ සිද්ද වෙන ආකාරේ මුන්ට පෙන්වන්න ඕනි..  ඒවායේ ලමයි හික්මවන්නේ කෝමද? ඒවායෙදි ඉගැනගැනීම් ඉගැන්වීම් පර්යේෂන සිද්ද වෙන්නේ කොහ්මද කියලා මුන්ව ඒවයේ ක්ලිනින් ස්ටාෆ් විදියට හරි බන්දවලා කියා දෙන්නට ඕනි.. අලුත් දෙයක් උඵදින්නේ අලුත් දෙයක් විශ්වාස කරන හිත් වල..එහෙම නැතුව පරණ මතවලම ඉදගෙන පරණ ක්‍රමේම හැමදාම හරි කියල හිතන උන්ගෙන් කොහොමද අපි නවීන වෙනස් ලෝකයක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ..

Sunday, December 3, 2017

සද මරා දැමූ මට Sanda Mara Demu Mata

සද මරා දැමූ මට 
කුමකටද තරු කැට....
 අදුරේම උන්නාවේ 
මගේ හිත් අහසම...

 හිස් වෙලා හිත
ගොළු වෙලා මුව
 නින්ද නෑ ලගවත් 

තෙත් වෙලා ඇස 
සද කොහේවද 
නෑනේ මට එළියක්

 පණ පිටින් වල දැම්මාට 
නුඹ මාව 
මගේ හිත නම් තාමත්ම 
නුඹ ගාව

පද : ඉනෝෂා වික්‍රමසිංහ

Wednesday, October 25, 2017

කබරගල Kabaragala

කබරගල ගමන

කබරගල කියන්නේ දොලොස්බාගේ කදු පන්තියේ තිබනෙ උසම කන්ද. කබරගල මහා උස එකක් නෙමෙයි මීඨර 1500ක් වගේ තමයි උස. ඒත් අවට තිබෙන අනෙකුත් කදු සහ අලංකාර භූමි දර්ශන නිසා කබරගල ඇසට ප්‍රියයි. කදු නගින්නන් කියන්නේ සුමුදු මුදු චාරිකා අත්දැකීමකට ලැදි පිරිස නෙමෙයි. ඊට වඩා යම් කටුක අත්දැකීම් වලට කැමති අය තමයි කදුනැගීම තෝරාගන්නේ. ඒ ලංකාවේ කදු නැගීමකදි තිබෙන ආතල් රැසක්ම කබරගල තරනයේදී අපිට ලැබෙනවා.


කබරගල පිහිටීම

කබරගල පිහිටීම මෙතැනයයි පැවසීඹට වඩා කබරගල යන්නේ කොහොමද කියන එක වැදගත් වෙයි. කබරගල යන්න පාරවල් කිහිපයක් තිබෙනවා.. නාවලපිටියට ඇවිල්ලා නාවලපිටියෙ ්සිට දොලොස්බාගේ බස් එකේ ගිහින් තමයි ඒ පාරවල් වලට ලගාවන්නේ.

අපි කන්ඩායම සුපුරුදු පරිදි කොළඹින් රෑ 12ට ගමන් ආරම්භ කලා. අපේ ගමන් රටාවේ තියෙන විශේෂත්වයක් තමයි රාත්‍රියේ කොළඹින් ගමන් ආරම්භ කිරීම. මෙය දැන් චාරිකා කිහිපයකදිම සාර්ථකව අපි ක්‍රියාත්මක කලා. රෑ බස් එකක යනවා නම් අපේ තුවාන් ස්මයිල් මිතුරාට වගේ මහ රෑය. මේ සිටි බී බස් එකක්ය. මේක ගැස්සෙනවාය කියලා නැතුව ඕනිම පසුබිමක නින්දයෑමේ හැකියාවක් තිබෙන්නට ඕනි. අපරාදේ කියන්න බහැ තුවානයට නම් ඒ හැකියාව ලෙසට තියෙනවා. මූ අපායේ යැවුවොත් කටු ගහ නගිද්දිත් ටිකක් නිදාගෙන නැගිටලා ආයෙම නගිවි.
නාවලපිටියේ නයිඩ් කඩෙන් උදේ ප්ලේන්ටිය. 

අපි නුවරට ලගාවෙද්දි තුන විතර වෙලා. පෑ තුනට නුවරට ආවේ රෑ නිසා සහ බස් එක විද්ද නිසා. ඒක විද්දා විදිල්ලක් වෙලාවක ගැස්සිලා ගිහින් තුනේ සිට් එකේ කෙළවර හිටිය මම ඇදගෙනත් වැටෙනවා. කොහොමින් හරි අපි නුවරට තුන වෙන කොට ආවා. අපි එන්න කලින් කාලසටහන් එහෙම බලලා ආව විදියට නුවරින් තියෙනවා බඩු දුම්රියක් නාවලපිටියට 3යි 30 අලුයම. අලුයම තුනහමාරට තිබෙන ඒ දුම්රියත් තිබුනා කියහං කෝ..තිබිලා ඒ විදියටම පිටත් වුනා.

නුවර දුම්රිය ස්ථානයේදී ස්මයිල් ගෙනාල්ල තිබුන කෙහෙල්ගෙඩි ටික කැවා. කෝචිචයට නැගලා යාලුවො දෙන්නා නම් සැපට නිදි.. මම ඉතිං අවධියෙන් ගියා. ගම්පොල පැන්නාම මම ටිකක් අවධානයේන උන්නා.. උදේ පහ වෙද්දි නාවලපිටියට එන්න හැකිවුනා ඒ බස් දුම්රිය මිස්ක්ස ගමන නිසා. කොහොමින් හරි අපි නාවලපිටිය බස් නැවතුමට ආවට බස් ගමන් වාර තවම පටන් ගත්තේ නැහැ. උදේ පාන්දරම නාවලපිටිය බස් නැවතුමෙ ේඇති එකම රෑ කඩය වෙන මුස්ලිම් කඩේකින් අපි සෝටිස් තේ පාරක් දාගත්තා.
නාවලපිටියට ඉහල අහසට ඉර පෑව්ව වෙලාව 

දොලොස්බාගේ බස් එක එන්නේ හය හමාරට. එතකල් ඉර පෑව්වා.. ඉර පැවුව එකත් හරි ලස්සසනට පෙන්නුවා. කොහොමින් හරි බස් එක ආවා අපි නැග්ගා නැගලා කබරගල නගින්න අපි ඉන්ටනෙට් එකේ තිබුන විදියට ගම්පොල පාරට හැරෙන පාරෙ සිට ටිකක් දුර යායුතු බවක් කිව්වා. ඒත් කබරගල දැන් යන්න වෙන අලුත්ම පාරක් තියෙනවා. මම දන්නේ නැහැ.ඇයි ඒ කියලා. ඒත් පාරව්ල දෙකක් තියෙනවා. නගිනවා නම ්නාවලපිටියෙන් දොලොස්බාගේ බස් එකක නැගලා කබරගල නගින තැනින් බස්සන්න කිව්වාම බස්සාවි. ඒ නගින තැන අපි ගිය තැන නම් නෙමෙයි.

අපි  ඉන්ටනෙට් එකේ කියල තිබුනා විදියට පරණ විදියටම යන්න ගියා. ඒත් අපි ගිය පාර නෙමෙයි ඔරිජිනල් එක. බස් එකෙන් බැස්සා විතරයි අපි ටිකක් කන්ෆියුස්..මොකද හරියටම නගින තැනක් දන්නේ නැහැ.. ඒ ගමන ඒ යමින් උන්නු කිහිප දෙනෙක් ගෙන් ඇහුවා. ඒත් සමහරු අපි ජෝක්ස් එකකට ගත්තාද මන්දා.. එයාල කිව්ව විදියට ඒ තිබෙන කන්ද කබරගල නෙමෙයි. සමහර අය කියපු විදියට ඒකට නගින පාරක් මේ අහල මානයක නැහැ. හේතුව මොකද්ද දන් නෑ, ඒත් ගොඩක් අය පාර කියනවාට වඩා හැදුවේ නොකියා ඉන්න කියලයි අපිට හිතුනේ.
බස් එකෙන් බැහැල =බැලුවා වට පිට. 

කොහොමින් හරි අපි ගියා විස්තරයේ තිබුන පංසලක් හොයාගෙන. ළග තිබුන ෆෑක්ටරියක ඉදපු අක්කලා දෙන්නෙක් අපිට පංසලට පාරක පෙන්නුවා. කෙලිය නේද කිලෝමීටර දෙකක් විතර ගිහින් පංසලක් ගාවට ආවත් ඒක අර විස්තරයෙ ේතිබුන මාදිලියේ පංසලක් නෙමෙයි.

ඒ ගමනඅ ාෙයම හැරිලා කැරකි කැරකි එද්දි ත්‍රිවිල් මල්ලියෙක් සෙට් වුනා . බුවා තමයි දෙයියා. පොර අපිව ඒ කන්ද නගින්නට යන හංදියෙන් දැම්මා. අපි ඒ හංදියත් පහුකරගෙන ගිහිනුයි තිබුනේ. ඒ ගමන මම කීවා මල්ලි ඔන්න ඔ පාරේ යන්න ඇහැක් ටික යමු කියලා. මල්ලි ඉතිං ලේස්ති වෙලා ගියා. පාර කැඩිලා..ඒත් පොඩි එකා හැකිපමණ අපි කිලෝමිටර දෙක තුනක් වත් කන්ද උඩට අරං ගියා. යන්නම බැරි තැනක නවත්වලා.. මෙතනින් උඩට යන්න කියලා මල්ලියා උපදෙස් දුන්නා.
තේ වතු මැදින් පේන ඈත ඉම 

එතනින් බැස්ස විතරයි එතන යනවා වතු සේවක මහත්මයෙක්. ඒ මහත්මයා හමු නොවෙන්න අපිට කබරගලක් දකින්න නොලැබෙන්නත් ඉඩ තිබෙනවා..මහත්මයා කිව්වේ ඒ තිබුන මහත්මා ගුණයට මිසක් වෙන මොක්කට වත් නෙමෙයි.. සරං කෙටියක් ගහගෙන ඇලවංගුවගුත් අතේ අරං ගිය ඒ මහත්මයා අපිට පාර කිවවේ බොහොම උනන්දුවෙන්. අපි ඔහුගේ පස්සේන් ගියා ගිහින් ඔහු නැවතුන තැන සිට කන්දට යන පාර ගැන පැහැදිලි ප්‍රබල විස්තරයක් අපිට දෙන්නට ඒ වතු සේවක මහත්මයා සමත් වුනා. ඇත්තටම ඒ වතු  සේවක මහතාට මුදලක් අපි දිය යුතුව තිබුනාද දන් නෑ..ඒත් මනුෂ්‍යත්වය පිණිස උදව් කරන්න ආපු කෙනෙක්ට මුදලක් දික් කිරීම ඒ මනුස්සකමට කරන යම් මදිපාඩුවක් විදියට ගැමියන් සලකන්නේ.. සරලවම මමත් ගමේ මනුස්සයා නිසා දන්නවා අපේ තාත්තා ලා හෙම එහෙම උදව්වක් කලාම සල්ලි ගන්න එක සලකන්නේ මහ මදිපංචි කමක් විදියට. ඒ නිසා අපි සල්ලි දුන්නේ නැහැ. ඒත් අපි ගාව තිබුන සුලු බිස්කට් කෙහෙල්ගෙඩි සංග්‍රහයක් අපි ඒ මහත්මයාටත් දීලා අපිත් භුක්ති වින්දා.
වතු සේවක මහතා 

එතැනින් පිවිසෙන්නේ පැරණි තේ වත්තකට යන මාර්ගයක්. අපි ඒ මගේ ගියා. චාරිකා සටහන් විස්තර අනුව එවැනි පාරක් තිබෙනවා. එහි ගියාට කොතනින් කන්ද මුදුනට ලගාවෙනවාද කියලා සදහනක් නැහැ. කන්දත් පේනවා..උඪ තියෙන ෆයින්ස් ගසුත් පේනවා..ඒත් නගින්න තමයි තැනක් නැත්තේ. තද බෑවුමක් එක්ක සෙට් වුනා ගල් තලාවක්. ඒගල් තලාව ට පොඩ්ඩක් එහයින් පාර සම්පූඍ්ණයෙන්ම පාහේ ඉවර වුනා. එතැනින් අපි ඉහලට නගින්න පටන් ගත්තා.

දැන් අපිට යන්න අඩිපාරක් වත් නැහැ.. කලින් තේ වවවලා දැන් බැද්දට යට වුනු මේ බිමේ ඇවිදීම ලෙහෙසි නෑ..පසෙකින් මහා කටු පදුරු. ඒ අසසේ තද ආනතිය. තැනක පදුරු වලට සැගවිලා තියෙනවා ප්‍රපාත වගේ බෑවුම්. ඔක්කොමත් හරි වැහිකාලේ නිසා කූඩැල්ලෝ. ඉහලට නැග්ගාට හරියටම පාරක් සොයාගන්න අපහසු වුනා. අපි පැය බාගයක් පැයක් වගේ ඇවිදිනකොට අපි ටිකක් හොද අඩි පාරකට සේන්දු වුනා. ඒ අඩිපාර තමයි මම හිතන්නේ දැන් ජනප්‍රිය වෙච්ච පාර. කොහොම හරි ඒ අඩිපාර අපිට පිහිට වුනා.
වතුර පුරවාගත් හැටි 

මේ අඩිපාර වුනත් ඇතැම් තැනක පදුරු වලින් වැහිලා.. පැගිරි තනකොල පිරිලා.. ඉතිං ඒවා ඈත් මෑථ් කරගෙන අපි ඉදිරියට නැග්ගා. ඒ උඩ තිබුන ලොකු ෆයිනස් ගස් ගොඩක් කපලා තියෙනවා. ඒ මක් නිසා කැපුවාද කියන්න දන්නේ නැහැ. ඒ වගේම ඒ හරියෙ ේතබෙන පැරණි තේ ගස් වලින් අපහසු වුවත් තේ දලු නෙලා තිබෙන ආකාරයක් දිස් වුනා. ගස් ටිකේ ලී ටිකට ආදරෙන් කවුරු හරි ෆයිනස් ගස් ටික කපලා තිබුන එක හොදයි. ඉදිරියේදී කුඩාවට හරි පොඩි වනාන්තර පද්ධතියක් කෙමෙන් කෙමෙන් ඒ පරිසයට උචිත විදියට ගොඩ නැගේවි.

මේ කැලෑවේ ඉහලට ගමන කූඩෑල්ලන් නිසා කිහිප වතාවක්ම බිද වැටුනා. ඉහලම තිබෙන තනකොල  තිබෙන හරියේ කූඩැල්ලන් නැහැ. ඒ නිසා ඒ සිමාවට ආවම කකුල් දෙකට පොඩි සහනයක් වගේ වුනා. අපි කූඩැල්ලන් එල්ලීඹ වලකාගන්න පැගිරි තෙල් පාවිච්චි කලා.

කොහොම හරි අපි කබර ගලේ දාරය දිගේ ඉහලට දැන් යනවා. ඇත්තටම මේ ගල ඇවිල්ලා පෙනුම අනුව කට ඇරං ඉන්න කබරයෙක් ගේ හරස්කඩක්වගේ.. දාරය දිගේ නැගගෙන යද්දි මුදුන හමු වෙනවා. මෙහි දී අපිට පොඩි වනයකුත් හමු වුනා. එය අතුලෙනුත් රිංග ගොසින් ඉහලටම ලගා වුනා.
ගල මුදුන හරියේ 


පසෙකින් පේනවා විශාල කොත්මලේ ජලාශය සහ සෑ්‍ය. අනෙක් පසින් ගම්පොල ඇති අම්බුලුවාව නම් දි මුගේ ගල. තව ජනාවාස පේනවා..කොහොම හරි හතර අතේ තිබෙන සෑඹ දෙයක්ම පේන , අංශක 360න් තුන්සී්‍යක් විතර කිසි ගේමක් නැතුව පේන තැනක් විදියට කබරගල උඩ හදුන්වන්න පුලුවනි.

කබරගල මුදුනේ පිරිසක් කෑඹ්ප් කරලා තිබුනා. අපි යන අව්ස්තාවේ තද හුලගක් තිබුනා. ඒ වගේම වර්ෂාවක ලකුනුත් එහෙන් මෙහෙන් පෙන්නුම ්කලා. ඒ ගමන අපි එන්නට පිටත් වුනා.

අපි කඩිමුඩියේ බැස්සේ වරුසාවක සේයාවන් හතර අතින්ම පෙනෙන්නට වූ නිසා. බහිනකොට සෑහෙන දුරට පාර තිබුනත් අපිට පහලට බහින තැනක් සොයාගන්නට ලැබුනේ නෑ.. අපි ඒ අඩිපාරට එන්ටර් වුනු ඒරියා එකත් පහුකරලා ගියත් කෙළවරක් තිබෙන පාරක් හමුවුනේ නැහැ. ඉතිං අපි නැවතත් කැලේ බිදගෙන පහලට බහින්න ගත්තා.
බඩගාගෙන බැස්ස ගල් තලාව 

ඒ ගමනේදී අපිට දිය සීරාව සහිත බෑවුම් ගල්තලාවක් හමු වුනා. එය මග අරින්නට ගියොත් තවත් කල් යන නිසා අපි ඒ බෑවුම් දිය සීරාව සහිත ගල්තලාව අවධානමක් තිබුනත් ඒ ගැන සලකනනෙ ්නැතුව පස්ස බිම තියලා බහින්නට ගත්තා.

කොහොම හරි අමාරුවෙන් අපි මුලින් අපි ගමන් ආරම්භ කරන්නට යෙදුන පාරට සේන්දු වුනා. ඉන් පස්සේ ආපු විදියට නෙමෙයි පාර තියන විදියට යං කියලා අපි ඔරිජිනල් පාරෙන් බැස්සා. බැහැගෙන යද්දි මගදී අපිට හිතෙනවා අඩේ පට්ට දුරක් නෙවද තියෙන්නේ කියලා. ඒ අතර අපිට හමුවුනා පොඩි ෂෙෘ්ට්කට් එකක්. එතනින් නුත් ගොඩක් පහලට එද්දි තමයි ඔන්න අපිට මනුස්ස පරානයක් මුන ගැහුනේ. මේ අර පැය තුන හතරකට විතර කලින් අපිට පාර කියපු අංකල් හමුවුනාට පස්සේ අපිට හමුවුන පලවෙනි මනුස්ස පරානේ..
බහින ගමනේදී 

මැදිවියේ යුවතියන් දෙදෙනෙක් තේ දලු කරතියං එනවා. මැදිවියේ වුනත් යුවතියන් නෙවද කියලා දෝ හෝ අපේ තුවාන් නම් ඒ අය සමග බොහොම උනන්දුවෙන් කතා කරනවා පෙනුනා. ඔවුන් කිව්ව විදියට මේ කාලේ බඹරු, කූඩැල්ලෝ, වැස්ස , පාර අතරමං වීම, කටු ආදී බොහෝ හේතු නිසා කන්ද නගින්න යනවා අඩුයි.. අපි චර්ම රෝගෙට ගිහින් තුන්දෙනාම නිරුපද්‍රිතව දවල් දොලහ විතර වෙනකොට දැකගන්න ලැබුන එක ගැන ඒ අය විමතියට පත් වුනා.

පහලට බහිද්දි අපි යක්සයෝ වගේ.. කටුවලට අත් හීරිලා..ඇුදුම් වල මඩ තැවරිලා.. ඒ නිසා නාගෙන ම යනෝ කියල හිතද්දි දෙවියනේ..අපි සබන් ගෙන්ල්ල නැහැ. ඒ ගමන සබන් ගේන්න කඩේට ගියා.. කඩෙන් ලොකු බනිස් ගෙඩියකුත් කෙහෙල්ගෙඩි එක්කල කාලා පාරට ඇවිත් ආයේ නාන්න යනන් හදද්දි මෙන්න නාවලපිටිය බස් එකක් එනවා.. ඒ පාර සෙනිකව තුන් දෙනා කතාකරලා නෑම කල්දාලා බ්ස එකට නැග්ගා සත්තු තුන්දෙනා වගේ.. හවස 3ට විතර නාවලපිටියෙන් අදින පොඩි මැනිකේ අල්ලාගත්ත නම් අපිට කෙලින්ම කොළඹට මහ රාත්තිරියට කලිං එන්න හැකි කියලයි අපි හිතුවේ.
අපි තුන තමයි ගියේ 

සබන් කෑල්ල ඉතුරු වුනා. අපි නාවලපිටිය ටවුමට බැහැල ඇවිදන් යද්දි මට තේරුනා මිනිස්සු අපේ දිහා අමුතු විදියට බලනවා..සිගාකන ගැහැනියකුත් මා දිහා අමුතු සතෙක් දිහා බැලුවා මතකයි. නාවලපිටිය කියන්නේ මහ විසාල ස්ටේශෙමක්. ඉස්සර කාලේ ගල් අගුරු එන්ජින් ධාවනාගාරයක් නාවලපිටියේ තිබුන කියල මම අහල තියෙනවා..නාවලපිටිය ස්ටේශමේ කැන්ටිම, වේදිකාව, ටොයිලට් හැමදේම වගේ විසාලෙට තියෙනවා. අපි ඒ විසාල ටොයිලට් වලට ගිහින් ඇදුම් මාරුකරගත්තා.

නාවලපිටියෙන් පොඩි මැනිකේ ඇල්ලුවට මොකද මැනිකෙ පිරෙන්න සෙනග. නුවරින් අඩු වුනා වාඩිවුනා. මෙන්න ඒ ගමන බඩදරු සහ කිරිදෙන මුස්ලිම් ගෑණු අම්මලා, ආච්චිලා, සීයලා, ආබාධිතයින් ආදී පෝලිමක් නුවරින් නගිනවා..කකුල් දෙක අමාරුයි. ඊටත් රෑ ඉදලා නිදි මරලා.. ඇත්තටම අපි හොද ලමයි නම් ඒ වෙලාවේ අසරණයින්ට සීට් එක දෙන්න තියෙනන්ට ඇති. ඒත් අපි හොද ලමයි උනේ නැහැ. දුකයි..එත් කරන්න දෙයක් නැහැ.

කබරගල අපි ගියපු ට්‍රැකින් වලින් අලුත් අත්දැකීමක්. ඒ වගේම මැතකදි ගිය ඒවයින් තනියම පාර හොයාගනගිය තරමක් පාර සොයාගන්නට අපහසු ගමනක්. පාර සොයාගැනීමේදි අපි තුන්දෙනාගේම දායකත්වය අදහස ්ඒකට වැදගත ්වුනා.  ඇත්තටම මේ කබරගල වගේ ඒවා විශාල වනාන්තර නෙමෙයි.. සුද්දා තේ හිටවන්න කලින් මේවා මහා විසාල වනාන්තර වෙන්නට ඇති. ඒත් තේ වලින් පස්සේ දැන් දැන් ඒවා නැවත වනයට යමින් තිබෙනවා. යම් කොටසක් හෝ එහෙම වනයටම යන්න දෙන එක සුදුසුයි. මොකද අපිට ජලය ලැබෙන්නේ මේ මධ්‍ය කදුකරයේ තිබෙන කුඩා කුඩා වනාන්තර ආදියෙන්.
කබරගල උඩ සිට. 

කබරගල ගමනේදී අපිට ඇත්තටම අන්තර්ජාලය පිටුවහල් වුනත් ඒ තොරතුරු නිවැරදිම කියන්න බැහැ. ඒ වගේම ගමේ මිනිස්සු වුනත් බොහෝ දෙනෙක්ගෙන් ඇහුවම පාර  සහ කන්ද ගැන විස්තර හරියටම කියන්නේ නැහැ. කොහොම හරි කබරගල නගිනවාය යන ධෛර්ය නිසා ම අපිට පාරහොයාගෙන නැගල බහින්න පුලුවන්වුනා.

ඒ ආසන්නයේ තිබෙන කිණිහිර කන්ද ත් මෑතකදීම නගින අදහසත් හිතේ දරාගෙන අපි කොළඹට ආවා. කූඩලු තුවාල වලට ගෙදර ඇවිත් යුනිවර්සල් ඩිප්‍රෙෂන් ඔයිල් එක නොහෛාත් සර්ව විශාදි තෛලය ආලේප කරගත්තා. ඒ තෙල කූඩැල්ලෝ දෂ්ඨ කිරීම් වලට නම් එලම කිරි බඩුවක්.